Στις σημερινές συνθήκες έντονης πορείας φτωχοποίησης οι πολιτικοί στόχοι του εργατικού λαϊκού κινήματος έχουν μεγάλη σημασία.
Από την μια πρέπει να επιδιώκουν ανάσχεση της επίθεσης και ανακούφιση των εργαζόμενων, από την άλλη πρέπει όχι μόνο να «δείχνουν» τον αντίπαλο (το κεφάλαιο, την ΕΕ και την πολιτική της), αλλά να θέτουν πολιτικούς στόχους που να δημιουργούν ρήγματα στην κυρίαρχη πολιτική και να στοχεύουν στην ανατροπή της.
Αντώνης Δραγανίγος
Απειθαρχία στην ΕΕ, σύγκρουση με το κεφάλαιο, σεβασμός στο περιβάλλον
Αναμφίβολα πρώτος στόχος για την άμεση ανακούφιση των εργαζόμενων από την φοβερή ακρίβεια στα καύσιμα είναι η κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και του ΦΠΑ για τα βασικά είδη καθημερινής διαβίωσης, με απειθαρχία στο Σύμφωνο Σταθερότητας.
Σημειώνουμε ότι το διάστημα Ιανουαρίου – Μαΐου 2026 τα έσοδα απ τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης ανήλθαν σε 2,584 δισ., που με μια μικρή προβολή στο 12μηνο και την αύξηση της τιμής της βενζίνης προκύπτουν έσοδα περίπου 5 δισ. ευρώ για το 2026, όσο περίπου το καθαρό πλεόνασμα του 2025 (4,1 δισ.).
Δεύτερο. Απαιτείται η άμεση κατάργηση των χρηματιστηρίων ενέργειας και όλου του πλήρως αντιλαϊκού και αποτυχημένου συστήματος (target model) της τιμολόγησης του ρεύματος. Να σταματήσει να καθορίζεται η τιμή του ρεύματος από το ακριβότερο καύσιμο, το φυσικό αέριο. Κατάργηση του «χρηματιστηρίου ρύπων», δηλαδή αερίων του θερμοκηπίου. Δεν μπορεί οι «ρύποι» να είναι «προϊόν» και μάλιστα χρηματιστηριακό.
Απειθαρχία στις οδηγίες απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας της ΕΕ.
Τρίτο. Το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι και δεν μπορεί να είναι εμπόρευμα. Αποτελεί κοινωνικό αγαθό. Παλεύουμε για εθνικοποίηση-κρατικοποίηση της ΔΕΗ και όλων των εταιρειών ενέργειας, χωρίς αποζημίωση με εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Παλεύουμε για έναν αποκλειστικά δημόσιο φορέα παραγωγής, μεταφοράς, διανομής και εμπορίας του ηλεκτρικού ρεύματος.
Τέταρτο. Πλαφόν στα κέρδη, κτύπημα της κερδοφορίας των επιχειρήσεων διύλισης και παραγωγής ενέργειας. Είναι προκλητικό οι καπιταλιστές να λένε «τι να κάνουμε ανεβαίνει το καύσιμο», ενώ απλά φροντίζουν απλά να θησαυρίζουν αξιοποιώντας την άνοδο του καυσίμου (που αυτοί οι ίδιοι σε μεγάλο βαθμό εισάγουν!).
Πέμπτο: Μείωση εδώ και τώρα των εισαγωγών φυσικού αερίου. Όχι στη βίαιη απολιγνιτοποίηση. Όχι στο έγκλημα της καταστροφής των λιγνιτικών μονάδων. Η συγκεκριμένη χρήση λιγνίτη, με λειτουργία των πιο σύγχρονων μονάδων και όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, συμβάλλει στην ευστάθεια του συστήματος, τη μείωση της εξάρτησης από το εισαγόμενο φυσικό αέριο και την άμεση μείωση των τιμών.
Λέμε όχι στις εξορύξεις από τα βάθη των θαλασσών και γενικότερα, την πυρηνική ενέργεια, την καταστροφή των βουνών και των θαλασσών από πλήθος ΒΑΠΕ. Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με σεβασμό στο περιβάλλον, στην υπηρεσία του λαού και όχι των μονοπωλίων. Δεν πολεμάμε για τις ΑΟΖ και ακυρώνουμε τις συμβάσεις για εξορύξεις που έχουν υπογραφεί. Η επιλογή και η χωροθέτηση των πηγών ενέργειας, πρέπει να γίνεται με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και τα όρια του φυσικού περιβάλλοντος και όχι του κέρδους.
Παλεύουμε να μην εφαρμοστεί ο άθλιος «Κανονισμός για την Ταξινομία» της ΕΕ (30.12.2021), που καθορίζει το ορυκτό φυσικό αέριο και την πυρηνική ενέργεια, δύο κατ’ εξοχήν καταστροφικές μορφές ενέργειας, σαν «πράσινες»! Πρόκειται για χαρακτηριστικό δείγμα «πράσινου ξεπλύματος», ξεδιάντροπης εξυπηρέτησης συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων και ιμπεριαλιστικών κέντρων, εξευτελιστικής υποταγής κάθε έννοιας «επιστήμης» στις οικονομικές και πολιτικές σκοπιμότητες και τρανής απόδειξης του απόλυτα υποκριτικού χαρακτήρα της «πράσινης μετάβασης» που επιδιώκουν τα κοράκια των Βρυξελλών.
Για να υπάρχει ενέργεια για όλους, με κριτήριο την οικολογική ισορροπία, απαιτείται αντικαπιταλιστική ρήξη και επαναστατική εργατική εξουσία
Έκτο: Σταμάτημα του εμπάργκο στη Ρωσία και το Ιράν, όχι στη στήριξη της συνέχισης του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία και το Ιράν. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βάζει βέτο στο εμπάργκο στην μεταφορά του ρώσικου LNG για τα μάτια του Προκοπίου και των εφοπλιστών, αλλά ορκίζεται στο εμπάργκο στο φυσικό αέριο, για να στηρίξει τις εισαγωγές απ τις ΗΠΑ, τους εφοπλιστές που το μεταφέρουν (Προκοπίου, Αγελικούση, Αλαφούζος κλπ), τους καπιταλιστές που το εισάγουν και το εξάγουν (Κοπελούζος, Εξάρχου).
Έβδομο: Παλεύουμε για αρμονική σχέση ανθρώπου-φύσης. Η παραγωγή δεν θα γίνεται με σκοπό το κέρδος, αλλά για τις κοινωνικές ανάγκες. Κριτήριο της τεχνολογίας και των μεθόδων παραγωγής είναι η αρμονική σχέση με τη φύση. Διεκδικούμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία και αναβάθμιση των δασών, των θαλασσών και όλων των φυσικών πόρων.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο παλεύουμε για μια σταθερή πορεία μείωσης της ενεργοβόρας κατανάλωσης (που εξυπηρετεί καπιταλιστικές και όχι πραγματικές ανάγκες), συνολικής απομάκρυνσης από τα ορυκτά καύσιμα και την πυρηνική ενέργεια, με στροφή σε πραγματικά ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ζητούμενο την καθολική κάλυψη των ενεργειακών αναγκών.
Για ενέργεια με δημόσιο χαρακτήρα ως κοινωνικό αγαθό και όχι ως εμπόρευμα, με στόχο την επίτευξη μιας αξιοβίωτης ζωής για όλους, και την αναγωγή της οικολογικής ισορροπίας ως θεμελιώδη αξία της κοινωνίας. Μια τέτοια πολιτική μπορεί να υλοποιήσει μόνο η επαναστατική εξουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 17-18 Οκτωβρίου
