Πλημμύρισαν από διαδηλωτές/τριες οι δρόμοι της Θεσσαλονίκης το Σάββατο το απόγευμα, σε μία από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ τα τελευταία χρόνια, με την ταξική συγκέντρωση στην Καμάρα να στέλνει μήνυμα αντεπίθεσης και ανατροπής. Την ώρα που ετοιμαζόταν να ανέβει στο βήμα ο Κ. Μητσοτάκης για ακόμα μία φτηνή παράσταση δεκάδες χιλιάδες κόσμου, εργαζόμενοι/ες, νέες και νέοι, συνταξιούχοι και αγρότες διαδήλωναν εναντίον της πολιτικής της κυβέρνησής του.
Η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στην Καμάρα, που κάλεσαν σωματεία, συλλογικότητες και συνδικαλιστές/στριες από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, πραγματοποιήθηκε με συμμετοχή χιλιάδων κόσμου, ενώ ακολούθησε μαχητική πορεία προς την ΔΕΘ. Αυτό που σφράγισε τη συγκέντρωση στην Καμάρα ήταν η πρωταγωνιστική συμμετοχή του μαχόμενου κόσμου του εργατικού κινήματος, σε διάκριση με τις ηγεσίες του υποταγμένου συνδικαλισμού και της γραφειοκρατίας. Η μαζικότητα της Καμάρας ήταν ανεβασμένη σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Προμετωπίδα της διαδήλωσης οι αγωνιζόμενοι από τον χώρο της εκπαίδευσης και άλλους κλάδους, στέλνοντας μήνυμα ξεδιπλώματος και κλιμάκωσης νέων αγώνων και όχι προεκλογικής αναμονής και παράλυσης.
Αυτό ήταν και το στίγμα των σύντομων ομιλιών που έγιναν στη συγκέντρωση της Καμάρας από τη Βίκυ Βασιλάτου (μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ), τη Δέσποινα Καραγιώργου (μέλος του Συντονιστικού Αναπληρωτών), τον Νίκο Γκλαρνέτατζη (μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ) και Πάνο Παπανικολάου (μέλος του ΔΣ της ΟΕΝΓΕ).
Στη συγκέντρωση στην Καμάρα συμμετείχαν πρωτοβάθμια σωματεία, εργατικές συλλογικότητες και κινήσεις-συσπειρώσεις, φοιτητικοί σύλλογοι, μαθητές/τριες (Ανυπότακτος Μαθητής), καθώς και τοπικές πρωτοβουλίες, όπως η Επιτροπή Αγώνα Μεγάλης Παναγίας (από τον αγώνα στις Σκουριές). Από πολιτικούς χώρους στήριξαν η Κομμουνιστική Απελευθέρωση, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΕΚΚΕ και η ΟΚΔΕ Σπάρτακος, το ΚΚΕ(μ-λ), το ΕΕΚ, ο Διαρκής Αγώνας για την Ταξική Απελευθέρωση, ο Ρουβίκωνας, η ΑΠΟ, η Αντιεξουσιαστική Κίνηση κ.α.
Στην πλατεία της ΧΑΝΘ, μπροστά στο Βελλίδειο, οργανώθηκε η μεγάλη πανελλαδική συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, στην οποία το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ είχαν δώσει χαρακτηριστικά γενικής κινητοποίησης, με προετοιμασία από τον Ιούνιο. Επρόκειτο για μια μεγάλη διαδήλωση, η οποία όμως είχε έντονα προεκλογικά στοιχεία και δεν απέπνεε ένα σχέδιο εργατικής και λαϊκής αντεπίθεσης στην πράξη.
Οι αγρότες είχαν συγκεντρωθεί διακριτά στον Λευκό Πύργο και ενώθηκαν ουσιαστικά με το ΠΑΜΕ που ήταν πολύ κοντά τους, ενώ πορεύτηκαν μαζί προς το λιμάνι όπου τους περίμεναν τα λεωφορεία.
Οι οργανώσεις των συνταξιούχων συγκεντρώθηκαν στον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας και αυτές με πανελλαδική κινητοποίηση. Τα μπλοκ των συνταξιούχων δεν συνενώθηκαν με τη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, ακολούθησαν όμως την πορεία του προς το λιμάνι.
Στο άγαλμα του Βενιζέλου πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση του υποταγμένου συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΚΘ, επίσης με αρκετό κόσμο να έχει έρθει από Αθήνα και πανελλαδικά, όχι μόνο από Μακεδονία. Από το βήμα ακούστηκαν οι γνωστές αναφορές της γραφειοκρατίας, επισήμανση κάποιων προβλημάτων, χωρίς λογική ουσιαστικού αγώνα, πόσο μάλλον ρήξης με το πλαίσιο κεφαλαίου και ΕΕ. Στη συγκέντρωση στο Άγ. Βενιζέλου συμμετείχαν από πολιτικές δυνάμεις η Νέα Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ, το Μ-Λ ΚΚΕ, το ΣΕΚ, ενώ εκεί κατέληξαν μετά από προσυγκέντρωση στην Αγ. Σοφία η ΟΚΔΕ και η Πρωτοβουλία για μια νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά.
Το ζητούμενο τώρα είναι η οργάνωση μαζικών εργατικών κινητοποιήσεων για να ανατραπεί η επίθεση και η πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και η ίδια η κυβέρνηση, για να σπάσει η συναίνεση της αστικής αντιπολίτευσης και οι «χαμηλές πτήσεις» της διαχειριστικής Αριστεράς. Στην προσπάθεια αυτή το ανατρεπτικό πνεύμα της Καμάρας θα είναι πολύτιμο.