Η Greenpeace εκτιμά ότι η COP17 στο Ερεβάν χάραξε πορεία για την εφαρμογή του Παγκόσμιου Πλαισίου για τη Βιοποικιλότητα, χωρίς να αντιμετωπίσει κρίσιμα εμπόδια, όπως η ανεπαρκής χρηματοδότηση.
Η COP17, που πραγματοποιήθηκε στο Ερεβάν της Αρμενίας από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026, έθεσε κατεύθυνση για την εφαρμογή του Παγκόσμιου Πλαισίου για τη Βιοποικιλότητα Κουνμίνγκ-Μόντρεαλ (KM-GBF), αλλά, σύμφωνα με την Greenpeace, δεν ανταποκρίθηκε στην επείγουσα ανάγκη προστασίας των οικοσυστημάτων και ανάσχεσης της απώλειας βιοποικιλότητας.
Η οργάνωση επισημαίνει ότι απομένουν τέσσερα χρόνια έως το 2030 και πως οι στόχοι προστασίας της βιοποικιλότητας απέχουν σημαντικά από την επίτευξή τους. Κατά την Greenpeace, παραμένουν άλυτα τα εμπόδια στη διοχέτευση επαρκών πόρων, ενώ εκφράζει ανησυχία για προσπάθειες περιορισμού της ρητής αναγνώρισης των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων λαών και των τοπικών κοινωνιών, περιλαμβανομένου του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση.
Η An Lambrechts, εμπειρογνώμονας πολιτικής για τη βιοποικιλότητα στη διεθνή Greenpeace, χαρακτήρισε την πρόοδο σταθερή, αλλά ανεπαρκή ως προς τον ρυθμό και την κλίμακά της. Ανέφερε ως εμπόδια την ελλιπή χρηματοδότηση, τους δημοσιονομικούς περιορισμούς και τα χρέη, καθώς και την ανάγκη μεταρρύθμισης επιδοτήσεων που, όπως υποστηρίζει, είναι επιβλαβείς. Η ίδια κατηγόρησε μεγάλες εταιρείες ότι επιδίωξαν να διατηρηθεί σε εθελοντική βάση το Ταμείο που συμφωνήθηκε στην COP16 και να εμποδίσουν τη λειτουργία του στο Ερεβάν.
Η Greenpeace συνδέει την προστασία της βιοποικιλότητας με την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και ζητά επιτάχυνση της δράσης για τα δάση και τους ωκεανούς. Υποστηρίζει ότι η ανάσχεση και η αναστροφή της αποδάσωσης έως το 2030 είναι αναγκαίες για τον περιορισμό της υπερθέρμανσης και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας στο κλίμα. Για τους ωκεανούς, σημειώνει ότι η πρόοδος στην προστασία τους είναι πολύ αργή και ζητά μέτρα τόσο εντός των εθνικών χωρικών υδάτων όσο και στην ανοικτή θάλασσα.
Για την Ελλάδα και τον στόχο 30×30 στις θάλασσες, ο Νίκος Χαραλαμπίδης, γενικός διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace, υπογράμμισε τη σημασία της δημιουργίας και της ουσιαστικής προστασίας θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών και εθνικών θαλάσσιων πάρκων. Επισήμανε ότι η εφαρμογή των μέτρων αφορά και τις παράκτιες κοινότητες, των οποίων η επιβίωση, όπως ανέφερε, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την υγεία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
