Ο Γαλλοαμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας συνδέει την εκλογική άνοδο της ακροδεξιάς με την αδυναμία της Αριστεράς να παρουσιάσει πειστικές προτάσεις για την καθημερινή ζωή και υπογραμμίζει τον ρόλο των συνδικάτων.
Η Αριστερά πρέπει να διευρύνει την εκλογική της βάση, εκτιμά ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Cole Stangler, επισημαίνοντας ότι σε ΗΠΑ και Γαλλία έχει χάσει σημαντικό μέρος των εργαζομένων που παραδοσιακά τη στήριζαν. Σε συνέντευξή του, συνδέει την πολιτική αυτή μετατόπιση με την ανάγκη των αριστερών κομμάτων να παρουσιάσουν συγκεκριμένες προτάσεις για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών.
Στο βιβλίο του «Μπροστά στον καθρέφτη της Αμερικής. Έρευνα για τη ριζοσπαστικοποίηση της Δεξιάς ιδεολογίας και το μέλλον της Αριστεράς», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις, ο Stangler βασίστηκε σε επιτόπια έρευνα σε πολιτείες των ΗΠΑ με παλαιότερη εκλογική παράδοση στήριξης των Δημοκρατικών, οι οποίες τα τελευταία χρόνια ψήφισαν μαζικά τον Ντόναλντ Τραμπ. Επισκέφθηκε περιοχές που είχαν γνωρίσει βιομηχανική ανάπτυξη και στη συνέχεια παρακμή, όπως η Δυτική Βιρτζίνια, και συνομίλησε με ανθρώπους σε εργοστάσια, καφέ και μπαρ.
Η ακροδεξιά και τα μέσα ενημέρωσης
Για τις νίκες του Τραμπ το 2016 και το 2024, ο Stangler αναφέρει ως παράγοντες τις αποτυχίες των Δημοκρατικών όταν βρίσκονταν στην εξουσία, την αδυναμία ουσιαστικής βελτίωσης των υλικών συνθηκών ζωής, την υποχώρηση του εργατικού κινήματος και τις αλλαγές στο τοπίο των μέσων ενημέρωσης. Προσθέτει ότι η διάδοση διαφορετικών μορφών διακρίσεων στην αμερικανική κοινωνία συνέβαλε επίσης στο αποτέλεσμα.
Κατά τον ίδιο, ο Τραμπ και η ακροδεξιά κερδίζουν υποστήριξη αποδίδοντας σύνθετα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα σε συγκεκριμένους «εχθρούς», με επίκεντρο τους μετανάστες. Όταν, όπως λέει, δεν υπάρχει σαφής και αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση, τέτοιου είδους αφηγήματα μπορούν να απευθυνθούν σε αρκετούς ψηφοφόρους ώστε να εξασφαλίσουν εκλογικές νίκες.
Ο Stangler αναφέρεται στην επιρροή του Fox News στις ΗΠΑ και του CNews στη Γαλλία, υποστηρίζοντας ότι τα δύο δίκτυα συνέβαλαν στη ριζοσπαστικοποίηση των αντίστοιχων δεξιών πολιτικών χώρων. Επισημαίνει ότι η απήχησή τους δεν αφορά μόνο τα θέματα που προβάλλουν, όπως η μετανάστευση, η ασφάλεια και η εθνική ταυτότητα, αλλά και τον τρόπο παρουσίασής τους. Σύμφωνα με τον ίδιο, συνδυάζουν την ενημέρωση με την ψυχαγωγία και εμφανίζονται ως φωνές των απλών ανθρώπων απέναντι στις πολιτισμικές ελίτ. Θεωρεί, επίσης, ότι η τηλεόραση παραμένει σημαντική, ιδίως επειδή την παρακολουθούν δυσανάλογα περισσότερο οι μεγαλύτερες ηλικίες, οι οποίες συμμετέχουν στις εκλογές.
Η ανάγκη για συγκεκριμένες προτάσεις και ο ρόλος των συνδικάτων
Ο συγγραφέας περιγράφει την απομάκρυνση εργαζομένων από τα ιστορικά κόμματα της Αριστεράς ως αποσύνδεση της ταξικής ταυτότητας από την εκλογική συμπεριφορά. Παρατηρεί ότι η Αριστερά διατηρεί καλύτερες επιδόσεις μεταξύ εργαζομένων στις αστικές περιοχές, αλλά δυσκολεύεται στις αγροτικές και επαρχιακές περιοχές.
Ένα από τα προβλήματα, κατά τον Stangler, είναι ότι πολλοί ψηφοφόροι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς προτείνουν τα αριστερά κόμματα και πώς σκοπεύουν να βελτιώσουν συγκεκριμένα τη ζωή τους. Προσθέτει ότι υπάρχουν παραδείγματα επιτυχημένης διακυβέρνησης σε χώρες, πόλεις και τοπικές κυβερνήσεις, τα οποία όμως δεν αναδεικνύονται όσο θα μπορούσαν.
Ο Stangler αποδίδει στα συνδικάτα σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της ακροδεξιάς. Όπως υποστηρίζει, μπορούν να κατευθύνουν τη δυσαρέσκεια των εργαζομένων προς τους εργοδότες και τις μεγάλες επιχειρήσεις, αντί προς ομάδες που παρουσιάζονται ως αποδιοπομπαίοι τράγοι. Τονίζει ακόμη ότι τα συνδικάτα έχουν ιστορικό συλλογικών διεκδικήσεων που οδήγησαν σε βελτιώσεις των συνθηκών ζωής.
Για τις ΗΠΑ ειδικότερα, σημειώνει ότι η ταξική συνείδηση είναι πιο περιορισμένη σε σύγκριση με την Ευρώπη και ότι η αμερικανική κουλτούρα προβάλλει την ατομική επιχειρηματική επιτυχία. Κατά τον ίδιο, τα εργατικά συνδικάτα έχουν αντιπαρατεθεί συστηματικά σε αυτή την αντίληψη και έχουν βρεθεί επανειλημμένα στο στόχαστρο, ιδιαίτερα επί των κυβερνήσεων Ρίγκαν και Τραμπ.
