Η Μαρία Λαζαρίδου κατέρρευσε ενώ κατέθετε για όσα έζησε στη σύγκρουση και χρειάστηκε βοήθεια για να συνεχίσει. Στη δίκη κατέθεσαν και άλλοι επιζώντες, περιγράφοντας τη σύγκρουση και τις επιπτώσεις που βιώνουν.
Τις πρώτες στιγμές μετά τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη, αλλά και όσα εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν, περιέγραψαν επιζώντες που κατέθεσαν στη δίκη για το πολύνεκρο δυστύχημα. Η Μαρία Λαζαρίδου κατέρρευσε κατά τη διάρκεια της κατάθεσής της και της παρασχέθηκαν πρώτες βοήθειες από τον Ερυθρό Σταυρό, ώστε να μπορέσει να την ολοκληρώσει.
Η Λαζαρίδου ταξίδευε με τη μητέρα της και το έξι μηνών παιδί της. Ανέφερε ότι οι αναμνήσεις της σύγκρουσης επανέρχονται, ενώ μίλησε και για την απώλεια του μωρού της. Όπως κατέθεσε, οι απότομες κινήσεις και τα φρεναρίσματα κατά τις μετακινήσεις τής ξυπνούσαν όσα είχε ζήσει.
Στο ίδιο, κυρίως τρίτο, βαγόνι επέβαινε ο Αναστάσιος Κουμπούρης. Περιέγραψε ότι βγήκε από παράθυρο και έφτασε σε χωράφι, όπου είδε το δεύτερο βαγόνι να καίγεται και άκουγε ανθρώπους να φωνάζουν και να προσπαθούν να σωθούν. Αναφέρθηκε επίσης στη μυρωδιά του καμένου σιδήρου και στις εικόνες τραυματιών και συγγενών τους στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.
Ο Κουμπούρης είπε ότι μετά το δυστύχημα ένιωσε ενοχές επειδή επέζησε και ότι αισθάνεται πιο αδύναμος. Η Zagrida Plasa, που ταξίδευε με τα δύο ανήλικα παιδιά της, κατέθεσε ότι μετά τη σύγκρουση ανησύχησε για την ασφάλειά τους και φώναζε τα ονόματά τους. Περιέγραψε την προσπάθεια να εγκαταλείψουν το βαγόνι πριν φτάσει η φωτιά και είπε ότι σήμερα φοβάται τους θορύβους και τις απότομες κινήσεις.
Στη δίκη κατέθεσε επίσης εργαζόμενη στην καθαριότητα, η οποία βρισκόταν στο έκτο βαγόνι τη στιγμή της σύγκρουσης. Σύμφωνα με το υλικό της υπόθεσης, είναι η μόνη εργαζόμενη που επέζησε.
