Την υποστήριξη των οικογενειών και ιδιαίτερα των παιδιών δημοσιογράφων που δολοφονήθηκαν ζήτησε ο Κώστας Αρβανίτης, επαναφέροντας πρόταση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Με αφορμή τη συμπλήρωση εννέα ετών από τη δολοφονία της Μαλτέζας δημοσιογράφου Δάφνης Καρουάνα Γκαλίζια, ο ευρωβουλευτής Κώστας Αρβανίτης επανέφερε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την πρόταση να στηριχθούν οι οικογένειες δημοσιογράφων που δολοφονήθηκαν, με ιδιαίτερη μέριμνα για τα παιδιά τους.
Ο Αρβανίτης αναφέρθηκε επίσης στις δολοφονίες του Γιαν Κούτσιακ και της μνηστής του, του Ολλανδού δημοσιογράφου Πέτερ ντε Βρις και του Έλληνα δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ. Υποστήριξε ότι οι ερευνητές δημοσιογράφοι που επιχειρούν να αποκαλύψουν διασυνδέσεις πολιτικής και μεγάλων οικονομικών συμφερόντων εκτίθενται σε σοβαρούς κινδύνους.
Σύμφωνα με τον ευρωβουλευτή, οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες και οι ρυθμίσεις κατά των καταχρηστικών αγωγών SLAPPs δεν έχουν εξασφαλίσει ακόμη την ελευθερία του Τύπου. Κλείνοντας την παρέμβασή του, σημείωσε ότι η δημοσιογραφία στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι πλέον ασφαλής.
Αναλυτικά η δήλωση Κώστα Αρβανίτη
«Κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε πρόεδρε,
9 χρόνια από την δολοφονία της Δάφνη Γκαλίτσια, τα πράγματα έχουνε πάρει το δρόμο τους φυσικά στη Μάλτα. Είπε και η πρόεδρος ότι θα είμαστε σε λίγο καιρό εκεί, η αρμόδια επιτροπή.
8 χρόνια από την δολοφονία του Γιάν Κούτσιακ και της μνηστής του,
5 χρόνια από την δολοφονία του Ολλανδού Πέτερ Ντε Βρις,
5 χρόνια από την δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ στην Ελλάδα
Και στις περισσότερες των περιπτώσεων, τα θύματα, οι δολοφονημένοι ήταν δημοσιογράφοι της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Προσπαθούσαν να αποκαλύψουν την σχέση διαπλοκής μεταξύ πολιτικής και των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.
Παρά τις οδηγίες για SLAPPs, ακόμα δεν έχουμε διασφαλίσει αποφασιστικά την ελευθεροτυπία τα θέματα ελευθεροτυπίας.
Κύριε Επίτροπε, κύριε πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι,
Θέλω να επαναφέρω την πρόταση από αυτό το βήμα όπως είχα κάνει πριν από μερικά χρόνια. Για να δείξουμε έμπρακτα την σημασία της ελευθερίας του Τύπου και της προστασίας των δημοσιογράφων, ας υιοθετήσουμε τουλάχιστον, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις οικογένειες, ιδιαιτέρως τα παιδιά των δολοφονημένων δημοσιογράφων που έχουν πέσει στο καθήκον. Κλείνοντας, τελικά δεν είναι πολύ ασφαλές να είσαι δημοσιογράφος στην Ένωση».
