Τη θέση ότι μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού προϋποθέτει πλήρη εφαρμογή του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου διατύπωσε ο Πρ. Παυλόπουλος, σε εκδήλωση στη Λευκωσία για τα 150 χρόνια της «Εστίας».
Ο Πρ. Παυλόπουλος υποστήριξε ότι οι όροι για την επίλυση του Κυπριακού καθορίζονται από το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Μιλώντας στη Λευκωσία, σε εκδήλωση για την επέτειο των 150 χρόνων της εφημερίδας «Εστία», ανέφερε ότι η λύση πρέπει να διασφαλίζει την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στην ομιλία του συνέδεσε την ιστορική στάση της «Εστίας» με την Κύπρο και τον αγώνα για την Ένωση με την Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η εφημερίδα είχε υποστηρίξει αυτή την κατεύθυνση. Αναφέρθηκε, επίσης, στην αλλαγή της θέσης της μετά το 1974, λέγοντας ότι πλέον στηρίζει ως ελάχιστες προϋποθέσεις λύσης την εφαρμογή του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου.
Ως βάση του διεθνούς δικαίου επικαλέστηκε ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, τα οποία, σύμφωνα με την ανάλυσή του, προβλέπουν ανεξάρτητο κυπριακό κράτος με ενιαία κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια. Υποστήριξε ότι το κράτος αυτό μπορεί να οργανωθεί ως δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, ενώ απέκλεισε τη συνομοσπονδία, τη διχοτόμηση και τη λύση των δύο κρατών.
Ο Πρ. Παυλόπουλος υποστήριξε ακόμη ότι η συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει η όποια συμφωνία να είναι συμβατή με το ευρωπαϊκό δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε στην κυριαρχία, στην ενιαία διεθνή νομική προσωπικότητα και στην ικανότητα του κράτους να ασκεί τις βασικές λειτουργίες του.
Επικαλέστηκε, επίσης, την ενεργοποίηση, κατόπιν αιτήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, του μηχανισμού που ο ίδιος αποκάλεσε «ρήτρα αλληλεγγύης» μετά την επίθεση στο κυπριακό έδαφος την 1η Μαρτίου. Η επίθεση, σύμφωνα με την ομιλία, αποδόθηκε κατά πάσα πιθανότητα στη Χεζμπολάχ. Όπως ανέφερε, ανταποκρίθηκαν πέντε κράτη της ΕΕ, η Ελλάδα, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και οι Κάτω Χώρες.
Κατά τον Πρ. Παυλόπουλο, η ευρωπαϊκή αυτή ανταπόκριση αντιμετώπισε την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ενιαία. Την παρουσίασε ως επιχείρημα υπέρ μιας ομοσπονδιακής λύσης και κατά της συνομοσπονδίας ή της δημιουργίας δύο κρατών.
