Σε ανάλυσή του στους Financial Times, ο Γκίντεον Ράχμαν εξετάζει τους κινδύνους κλιμάκωσης στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ασία, σημειώνοντας ότι δεν πληρούνται ακόμη οι προϋποθέσεις ενός παγκόσμιου πολέμου.
Τρεις περιοχές όπου οι περιφερειακές συγκρούσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αντιπαράθεση μεγάλων δυνάμεων αναλύει ο επικεφαλής σχολιαστής διεθνών υποθέσεων των Financial Times, Γκίντεον Ράχμαν. Στο άρθρο του, με τίτλο «Οδηγούμαστε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε προς έναν Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο;», επισημαίνει τον κίνδυνο που δημιουργούν η κλιμάκωση των πολέμων και η αβεβαιότητα γύρω από τις διεθνείς συμμαχίες.
Ουκρανία και αξιοπιστία των συμμαχιών
Στην Ευρώπη, η συνεχιζόμενη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία και οι καταγγελίες για υβριδικές επιχειρήσεις εναντίον ευρωπαϊκών χωρών εντείνουν, σύμφωνα με την ανάλυση, τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης. Κρίσιμο ζήτημα είναι, κατά τον Ράχμαν, αν η Μόσχα θεωρεί αξιόπιστη τη δέσμευση του ΝΑΤΟ να υπερασπιστεί τα κράτη-μέλη του.
Ο σχολιαστής αναφέρεται επίσης στον ρόλο που είχαν λανθασμένες εκτιμήσεις για την αποφασιστικότητα των συμμαχιών πριν από την έναρξη των δύο Παγκοσμίων Πολέμων.
Μέση Ανατολή και Ανατολική Ασία
Στη Μέση Ανατολή, ο πόλεμος με το Ιράν και οι επιθέσεις σε χώρες του Κόλπου έχουν διευρύνει την αστάθεια. Η ανάλυση αναφέρει τις πρόσφατες επιθέσεις στο Ριάντ και τις απειλές εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων ως ενδείξεις του κινδύνου να εμπλακούν περισσότερα κράτη.
Οι Financial Times επισημαίνουν ακόμη τη στενότερη συνεργασία Ρωσίας, Κίνας, Ιράν και Βόρειας Κορέας, οι οποίες αμφισβητούν με διαφορετικούς τρόπους τη διεθνή τάξη υπό αμερικανική ηγεσία.
Το τρίτο πεδίο ανησυχίας είναι η Ταϊβάν. Η Κίνα ενισχύει τη στρατιωτική πίεση προς το νησί, ενώ παραμένει ασαφές πώς θα αντιδρούσαν οι ΗΠΑ σε ενδεχόμενη κινεζική στρατιωτική επιχείρηση. Ο Ράχμαν χαρακτηρίζει αυτή την αβεβαιότητα σημαντικό κίνδυνο για τη διεθνή ασφάλεια.
Η ανάλυση καταλήγει ότι, παρά την αύξηση των συγκρούσεων, δεν έχουν διαμορφωθεί ακόμη οι προϋποθέσεις ενός παγκόσμιου πολέμου. Αυτές, όπως περιγράφονται στο άρθρο, είναι η άμεση σύγκρουση των ισχυρότερων κρατών και η επέκταση των εχθροπραξιών σε διαφορετικές ηπείρους.
