Με αφορμή την επέτειο της εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ στις 18 Οκτωβρίου 1981, ο Χάρης Τσιόκας τάσσεται υπέρ της σύγκλισης των προοδευτικών δυνάμεων και απορρίπτει συνεργασία με τη ΝΔ για μεταβατική διακυβέρνηση.
Τη σύγκλιση των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της Αριστεράς και της οικολογίας προκρίνει ο Χάρης Τσιόκας, με αφορμή την επέτειο της εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ στις 18 Οκτωβρίου 1981. Παράλληλα, απορρίπτει το ενδεχόμενο μεταβατικής διακυβέρνησης μέσω συνεργασίας με τη ΝΔ και υποστηρίζει ότι η συνεννόηση πρέπει να διαφυλάσσει την πολιτική αυτονομία και την οργανωτική αυτοτέλεια των κομμάτων.
Ο Τσιόκας περιγράφει την εκλογική νίκη του 1981 ως έκφραση λαϊκής εντολής για διεύρυνση της δημοκρατίας, κοινωνική συμμετοχή και θεμελίωση του κοινωνικού κράτους. Στην αποτίμησή του, συνδέει την περίοδο με τη στήριξη εργαζομένων και αγροτών, την ενίσχυση της μεσαίας τάξης και την πρόσβαση στην υγεία, την παιδεία και την κοινωνική ασφάλιση.
Αναγνωρίζει ότι οι αλλαγές της περιόδου δεν ήταν απαλλαγμένες από αδυναμίες και αντιφάσεις. Επισημαίνει, ωστόσο, ότι η ιστορική αξιολόγηση δεν πρέπει να γίνεται ούτε με εξιδανίκευση ούτε με συνολική απόρριψη, ενώ θεωρεί ότι η απόδοση των σημερινών προβλημάτων αποκλειστικά στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου παραβλέπει τις σύνθετες αιτίες των κρίσεων και τις κοινωνικές κατακτήσεις.
Για τη σημερινή συγκυρία, ο ίδιος υποστηρίζει ότι χρειάζεται αποτελεσματικό κράτος που να ρυθμίζει την αγορά, να στηρίζει την πραγματική οικονομία και να κατανέμει δικαιότερα κινδύνους και ευκαιρίες. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρει ότι η υγεία, η παιδεία και η κοινωνική ασφάλιση δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως εμπορεύματα.
Ο Τσιόκας ζητά ένα σύγχρονο προοδευτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης με δεσμεύσεις για την παραγωγική ανασυγκρότηση, την κοινωνική συνοχή και την εμβάθυνση της δημοκρατίας. Στην πρότασή του περιλαμβάνει επίσης διεκδικητικότερη ευρωπαϊκή πολιτική και συμμαχίες που, όπως αναφέρει, υπηρετούν τις ανάγκες των πολλών.
Κλείνοντας, τάσσεται κατά των «διμέτωπων» και υπέρ της συνεννόησης των προοδευτικών δυνάμεων ενόψει των επόμενων εκλογών, χωρίς κατάργηση της αυτονομίας των κομμάτων. Συνδέει την επέτειο με την ανάγκη ανανέωσης της προοδευτικής παράταξης και τη διαμόρφωση μιας νέας πλειοψηφίας.
