Ο Τζέιμς Κράουσον δήλωσε ότι η υπεράσπιση είχε επισημάνει προβλήματα στις φλέβες της Πάικ και κινδύνους κατά την εκτέλεση στο Τενεσί, όπου οι δύο δόσεις του φαρμάκου δεν την οδήγησαν στον θάνατο.
Προειδοποιήσεις για δυσκολίες στην πρόσβαση στις φλέβες της Κρίστα Πάικ είχαν κατατεθεί πριν από την εκτέλεσή της, σύμφωνα με τον πρώην δικηγόρο της Τζέιμς Κράουσον. Η εκτέλεση στο Ινστιτούτο Υψίστης Ασφάλειας Ρίβερμπεντ, στο Νάσβιλ, στις 30 Σεπτεμβρίου απέτυχε, ενώ η Πάικ παρέμενε νοσηλευόμενη.
Ο Κράουσον, που την είχε εκπροσωπήσει σε στάδιο των μετακαταδικαστικών εφέσεων, είπε ότι δεν εξεπλάγη από την εξέλιξη. Όπως ανέφερε, δικόγραφα της υπεράσπισης είχαν προειδοποιήσει πως η δυσκολία εντοπισμού φλέβας θα μπορούσε να καταστήσει τη διαδικασία επικίνδυνη.
Σύμφωνα με τον δικηγόρο που εκπροσωπεί σήμερα την Πάικ, η οποία είναι 50 ετών, την Κυριακή εξακολουθούσε να νοσηλεύεται και να υποστηρίζεται αναπνευστικά. Οι συνήγοροί της υποστηρίζουν ότι οι ενδοφλέβιες γραμμές τοποθετήθηκαν λανθασμένα και ότι το φάρμακο πέρασε στους ιστούς αντί στην κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας σοβαρούς τραυματισμούς και στα δύο χέρια της. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, της χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης χωρίς να επέλθει ο θάνατός της.
Το Υπουργείο Σωφρονισμού του Τενεσί αναφέρει ότι τηρήθηκαν όλα τα βήματα του πρωτοκόλλου της πολιτείας. Πρόσθεσε ότι το πρωτόκολλο δεν επέτρεπε άλλες διαδικασίες πέρα από εκείνες που έγιναν την ημέρα της εκτέλεσης. Ο Κράουσον υποστήριξε ότι η τήρηση των γραπτών οδηγιών και οι καταγγελίες για προβληματικό χειρισμό δεν είναι κατ’ ανάγκην ασύμβατες, και επέκρινε τον τρόπο με τον οποίο, κατά την άποψή του, λαμβάνονται υπόψη τα ιατρικά δεδομένα κατά τη σύνταξη πρωτοκόλλων εκτέλεσης.
Ανεξάρτητη επανεξέταση και αναστολή εκτελέσεων
Ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, διέταξε ανεξάρτητη επανεξέταση και ανέστειλε τις εκτελέσεις στην πολιτεία για το υπόλοιπο του έτους. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι ο επίτροπος του Υπουργείου Σωφρονισμού, Φρανκ Στράντα, θα παραιτηθεί εντός του Οκτωβρίου.
Ο Κράουσον εκτίμησε ότι, εφόσον η Πάικ αναρρώσει, θα υπάρξει πίεση προς τον κυβερνήτη για μετατροπή της θανατικής ποινής σε ισόβια κάθειρξη. Πρόσθεσε ότι, αν έχει υποστεί σοβαρή νευρολογική βλάβη, η κατάστασή της θα αποτελέσει ζήτημα σε οποιαδήποτε προσπάθεια να οδηγηθεί ξανά σε εκτέλεση.
Η καταδίκη και οι μετακαταδικαστικές προσφυγές
Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τον βασανισμό και τη δολοφονία, το 1995, της 19χρονης Κολίν Σλέμερ, με την οποία φοιτούσε στο Knoxville Job Corps. Η ίδια ήταν 18 ετών. Ο συγκατηγορούμενός της, Ταντάριλ Σιπ, ήταν 17 ετών και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, καθώς δεν μπορούσε να του επιβληθεί η θανατική ποινή.
Στις μετακαταδικαστικές προσφυγές, η ομάδα του Κράουσον υποστήριξε ότι οι αρχικοί συνήγοροι της Πάικ δεν παρουσίασαν επαρκώς στοιχεία για την ψυχική της υγεία, εγκεφαλική βλάβη και σοβαρή κακοποίηση κατά την παιδική της ηλικία. Οι δικηγόροι της επικαλέστηκαν επίσης διαγνώσεις διπολικής διαταραχής και μετατραυματικού στρες. Η Πάικ εξάντλησε τα ένδικα μέσα χωρίς να πετύχει ελάφρυνση της ποινής.
Σε προηγούμενη αίτηση χάριτος, η Πάικ είχε αναγνωρίσει την ευθύνη της για το έγκλημα και τις συνέπειές του. Ο Κράουσον είπε ότι, κατά την άποψή του, στοιχεία είχαν παραλειφθεί στη δίκη, χωρίς να μπορεί να γνωρίζει αν η παρουσίασή τους θα άλλαζε την έκβαση.
