Η υπόθεση αφορά γυναίκα που, σύμφωνα με την εισαγγελία, ναρκωνόταν από τον τότε σύζυγό της, ο οποίος προσκαλούσε άνδρες στο σπίτι τους. Η κόρη της ζητά αλλαγή του νόμου για τη συναίνεση.

Τέσσερις άνδρες κρίθηκαν ένοχοι για σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος της Τζοάν Γιανγκ, σε δίκη στη Βρετανία που άνοιξε συζήτηση για τη συναίνεση και τον ρόλο των διαδικτυακών πλατφορμών. Ο τότε σύζυγός της, Φίλιπ Γιανγκ, είχε δηλώσει ένοχος τον Ιανουάριο για 56 αδικήματα σε βάρος της.

Σύμφωνα με την εισαγγελία, ο Φίλιπ Γιανγκ τη νάρκωνε και, επί 13 χρόνια, χρησιμοποιούσε ιστοσελίδες και εφαρμογές για να βρίσκει άνδρες και να τους προσκαλεί στο σπίτι τους στο Σουίντον της Αγγλίας. Εν αγνοία της, αναρτούσε αγγελίες για σεξουαλικές επαφές και της χορηγούσε ουσίες που την εμπόδιζαν να αντιδράσει.

Οι εισαγγελείς υποστήριξαν ότι οι τέσσερις άνδρες προχώρησαν σε σεξουαλικές πράξεις χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεσή της. Οι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν ότι ο σύζυγός της τούς είχε παραπλανήσει και ότι πίστευαν πως εκείνη συναινούσε. Η εισαγγελία χαρακτήρισε τη δίκη την πρώτη αυτού του είδους στην Αγγλία.

Οι καταδικαστικές αποφάσεις και η συζήτηση για τον νόμο

Ο 48χρονος Νόρμαν Μακσόνι και ο 62χρονος Ρίτσαρντ Γουίλκινς κρίθηκαν ένοχοι για έναν βιασμό ο καθένας. Ο Γουίλκινς καταδικάστηκε επίσης για σεξουαλική επίθεση με διείσδυση. Ο 32χρονος Κόνορ Σάντερσον-Ντόιλ κρίθηκε ένοχος για σεξουαλική επίθεση με σωματική επαφή και για σεξουαλική επίθεση με διείσδυση, ενώ ο 38χρονος Μοχάμεντ Χασάν για σεξουαλική επίθεση με σωματική επαφή.

Ο Φίλιπ Γιανγκ είχε παραδεχθεί την ενοχή του για 56 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων επανειλημμένοι βιασμοί, χορήγηση ουσιών με εγκληματική πρόθεση, ηδονοβλεψία και σεξουαλικές επιθέσεις. Ένας ακόμη κατηγορούμενος, ο 47χρονος Ντιν Χάμιλτον από το Σόμερσετ, είχε παραδεχθεί τον Φεβρουάριο την ενοχή του για βιασμό και άλλα τρία σεξουαλικά αδικήματα.

Η κόρη της Γιανγκ, Άλεξ Γιανγκ, ζητά αναθεώρηση του βρετανικού νόμου περί σεξουαλικών αδικημάτων του 2003. Στόχος, όπως είπε, είναι να αποσαφηνιστεί ότι η συναίνεση ενός τρίτου προσώπου δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως υπερασπιστικό επιχείρημα σε υποθέσεις βιασμού. Σε ανάρτησή της στο LinkedIn ανέφερε ότι εξακολουθεί να συζητείται εάν ένας σύντροφος μπορεί να συναινέσει για λογαριασμό του άλλου και αν η διαβεβαίωσή του μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο.

Η βρετανική νομοθεσία ορίζει ότι συναίνεση υπάρχει όταν ένα άτομο συμφωνεί με ελεύθερη βούληση και μπορεί να αποφασίσει για τον εαυτό του. Η ίδια η Τζοάν Γιανγκ κάλεσε τη βρετανική κυβέρνηση να δώσει προτεραιότητα στην αντιμετώπιση του ζητήματος, τονίζοντας ότι κανείς δεν μπορεί να συναινεί εκ μέρους άλλου.

Εκκλήσεις για έλεγχο των διαδικτυακών πλατφορμών

Η πρώην υπουργός αρμόδια για την προστασία από την κακοποίηση και τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών, Τζες Φίλιπς, ζήτησε αυστηρότερους κανόνες για την ασφάλεια στο διαδίκτυο και ουσιαστικό έλεγχο των πλατφορμών που χρησιμοποιήθηκαν. Υποστήριξε επίσης ότι υπάρχουν λόγοι για τη δημιουργία ειδικού ποινικού αδικήματος σχετικά με τη δημοσίευση αγγελιών που προσφέρουν άλλο πρόσωπο για σεξουαλικές επαφές.

Η αρμόδια επίτροπος για την ενδοοικογενειακή κακοποίηση, Ντέιμ Νικόλ Τζέικομπς, δήλωσε ότι η υπόθεση πρέπει να οδηγήσει σε αλλαγές και κάλεσε να αναγνωρίζεται η σεξουαλική κακοποίηση με χρήση ουσιών ως μορφή ενδοοικογενειακής κακοποίησης.

Η Γιανγκ μίλησε δημόσια μετά την ετυμηγορία, έχοντας παραιτηθεί από το δικαίωμά της στην ανωνυμία. Είπε ότι ελπίζει η δημοσιοποίηση της εμπειρίας της να ενθαρρύνει και άλλα θύματα να καταγγείλουν όσα υπέστησαν. Το μεγαλύτερο μέρος της κατάθεσής της παρουσιάστηκε μέσω βιντεοσκοπημένων συνεντεύξεων που είχε δώσει στην αστυνομία.

Η υπόθεση προκάλεσε συγκρίσεις με εκείνη της Ζιζέλ Πελικό στη Γαλλία, η οποία επίσης είχε ναρκωθεί από τον σύζυγό της και είχε υποστεί βιασμούς. Οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στην Γιανγκ. Η εκτελεστική διευθύντρια της Women’s Aid, Φάρα Ναζίρ, χαρακτήρισε τη χημική καταστολή μέσο εξαναγκασμού και σημείωσε ότι η δημόσια στάση γυναικών όπως η Γιανγκ και η Πελικό συνέβαλε στην αποκάλυψη τέτοιων εγκλημάτων.

Η Σιάρα Μπέργκμαν, επικεφαλής της Rape Crisis England & Wales, χαρακτήρισε θαρραλέα την απόφαση της Γιανγκ να αποκαλύψει την ταυτότητά της, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος αντίδρασης μετά τον βιασμό ή μία ενδεδειγμένη επιλογή για την καταγγελία του. Η Τζανάγια Γουόκερ, συνδιευθύντρια της End Violence Against Women, ανέφερε ότι η υπόθεση φέρνει στο προσκήνιο τον κίνδυνο που μπορεί να υπάρχει για τις γυναίκες μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

Άκου ζωντανά Spi8a