«Πυρά» εξαπέλυσε η βουλεύτρια Φλώρινας της Νέας Αριστεράς, Πέτη Πέρκα, εναντίον της κυβέρνησης με αφορμή το νομοσχέδιο του υπ. Ναυτιλίας που συζητείτο στην Ολομέλεια. Ξεκίνησε την τοποθέτησή της αναφερόμενη στην επίσκεψη του ακροδεξιού ΥΠΕΞ του Τραμπ, Μάρκο Ρούμπιο, στην Αθήνα, χαρακτηρίζοντάς τον «αρχιτέκτονα της πολεμοκάπηλης «διπλωματίας» των ΗΠΑ και επισημαίνοντας ότι «σέρνει τον κόσμο μας στη φρίκη των ένοπλων συγκρούσεων και των υπερεξοπλισμών». «Στο τραπέζι
βρέθηκαν άμυνα, εξοπλισμοί, F-35, ενέργεια, LNG και ο ευρύτερος γεωπολιτικός ρόλος της Ελλάδας που δεν είναι άλλος από έναν προκεχωρημένο σταθμό των αμερικανικών σχεδιασμών στην περιοχή», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Μιλώντας, ειδικότερα, για την «συμφωνία για το πανάκριβο αμερικανικό LNG- κάθετος άξονας που παρουσιάζεται ως εθνική επιτυχία ενώ αυξάνει το κόστος ενέργειας για τα νοικοκυριά», η Πέτη Πέρκα απευθύνθηκε και σε όλα τα κόμματα που συμφωνούν με αυτό το έργο ότι προφανώς δεν συνάδει με την πράσινη μετάβαση η οποία βασίζεται στην απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.
Παράλληλα, κατήγγειλε και από το βήμα της Βουλής την αυθαίρετη απαγόρευση, χωρίς καμία σχετική απόφαση, της πορείας διαμαρτυρίας χιλιάδων πολιτών, «καταστρατηγώντας ένα ακόμη δημοκρατικό και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα». Δεν παρέλειψε να μιλήσει για τα δημοσιεύματα των προηγούμενων ημερών σχετικά με τις απειλές της Κίμπερλι Γκιλφόιλ: «Απειλεί τη δημοκρατία στην Ελλάδα και ντιλάρει με
μεγαλοεπενδυτές. Σιγή ιχθύος από την κυβέρνηση».
Στο σημείο αυτό, μάλιστα, υπενθύμισε και την παρέμβαση της πρέσβειρας των ΗΠΑ σε θέματα ναυτιλίας: «Μερικούς μήνες πριν, Η κ. Γκιλφόιλ διαμαρτυρήθηκε γιατί το λιμάνι του Πειραιά δόθηκε στην Cosco και ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Θεοδωρικάκος
υποκύπτοντας στις επιθυμίες της, με εμβόλιμα άρθρα σε άσχετο νομοσχέδιο, μετέτρεψε το λιμάνι της Ελευσίνας σε «εργαλείο πολεμικής προετοιμασίας», δηλαδή σε λιμάνι εμπορικό, ενεργειακό και στρατιωτικό κόμβο, με απόλυτες φοροαπαλλαγές και fast-track αδειοδοτήσεις, εξυπηρετώντας αδιαμφισβήτητα
«ιμπεριαλιστικά συμφέροντα».
Η Πέτη Πέρκα συνέχισε την ομιλία της καταδεικνύοντας την «ακράδαντη πίστη της κυβέρνησης ότι τα πάντα μπορούν να γίνουν καλύτερα αν πάψει η Πολιτεία να ασχολείται μαζί τους, αρκεί να τα αφήσει στον ιδιωτικό τομέα». Γι’ αυτό μίλησε με συγκεκριμένα παραδείγματα που αφορούν τα λιμάνια:
● Λιμάνι Καβάλας: «Η κυβέρνηση παραχώρησε ένα δημόσιο αγαθό σοβαρής αξίας για 40 έτη. Έναντι «πινακίου φακής». Χωρίς καμία δέσμευση για τις θέσεις εργασίας και τις εργασιακές συνθήκες. Με ανεπαρκείς υποχρεωτικές επενδύσεις. Χωρίς καμία πρόβλεψη για ανάπτυξη και με την περιβαλλοντική συνιστώσα παντελώς απούσα. Χωρίς καμία πρόβλεψη για μηχανισμούς ελέγχου του δημοσίου. Το λιμάνι παραχωρήθηκε σε εταιρία που δεν έχει καμία εξειδίκευση στο αντικείμενο της
ανάπτυξης λιμένων και εξαιτίας σειράς προβλέψεων στη Σύμβαση Παραχώρησης, για υποπαραχωρησιούχους κτλ, τελικά δε θα γνωρίζουμε ποτέ ποιος διαχειρίζεται το λιμάνι».
● Λιμάνι Ηρακλείου: Εξευτελιστικό αντίτιμο – καμία σχέση με την πραγματική αξία του ακινήτου. «Αστείες» επενδύσεις, υπερβολικά χαμηλές. Καμία εξασφάλιση στις εργασιακές σχέσεις. Καμία υποχρέωση στην ελάχιστη διακίνηση επιβατών και εμπορευματοκιβωτίων, ούτε στον πράσινο
μετασχηματισμό του λιμένα, ούτε σε σχέση με την τοπική κοινωνία – γενικά καμία υποχρέωση για τον ιδιώτη, μόνο δικαιώματα. Και με τον Όμιλο Grimaldi να αποκτά σχεδόν μονοπωλιακή θέση στις εμπορευματικές και επιβατικές μεταφορές στην Κρήτη, μέσω των Μινωικών γραμμών, αλλά και
εμφανώς δεσπόζουσα θέση στις λιμενικές υποδομές της χώρας, αφού κατέχει και τον Οργανισμό Λιμένος Ηγουμενίτσας.
● Λιμάνι Ηγουμενίτσας: Η παραχώρηση του ΟΛΗ είναι άλλη μια παραχώρηση λιμένα επί κυβέρνησης ΝΔ, νωρίτερα από τις δύο προηγούμενες, την οποία θα χαρακτήριζα ως «παράδειγμα αποτυχίας». Καμία ουσιαστική επένδυση δυο χρόνια μετά, και με τον Όμιλο Grimaldi να αυξάνει τα κέρδη του μέσω της τιμολογιακής πολιτικής και το μάρμαρο να το πληρώνουν οι πολίτες».
● Λιμάνι Λαυρίου: «Αφού απαξιώθηκε συνειδητά, είναι έτοιμο να παραδοθεί στην ισραηλινή εταιρεία Israel Shipyards που συνεργάζεται στενά με το πολεμικό ναυτικό του Ισραήλ. Ισραηλινά συμφέροντα είναι γνωστό ότι έχουν διεισδύσει παντού εξαγοράζοντας γη, περιουσίες και επιχειρήσεις. Είναι
απαράδεκτο και επικίνδυνο να διεισδύσει το στρατιωτικό σύμπλεγμα του Ισραήλ στις ελληνικές υποδομές και να μετατρέψει το λιμάνι του Λαυρίου σε πολεμικό λιμάνι. Να γίνει το Λαύριο τόπος αφετηρίας πλοίων για πολεμικές επιχειρήσεις και γενοκτονίες».
Η Πέτη Πέρκα τοποθετήθηκε στη συνέχεια επί του νομοσχεδίου του υπ. Ναυτιλίας υπογραμμίζοντας ότι «δημόσια λιμάνια θα λειτουργούν ως ιδιωτικές επιχειρήσεις. Περιορισμός στο ελάχιστο της κρατικής εποπτείας. Ποιος θα ελέγχει τις αυξήσεις των λιμενικών τελών και θα συγκρατεί τις τιμές; Πώς θα
διασφαλίζεται χαμηλό μεταφορικό κόστος; Μην ξεχνάμε ότι σε όλα τα λιμάνια που έχουν παραχωρηθεί σε ιδιώτες, έχουν αυξηθεί υπέρμετρα τα σχετικά τέλη. Πέρα από αυτό όμως, τελικά τι λιμενικό σύστημα θέλουμε; Θέλουμε τα λιμάνια να λειτουργούν μέσα σε ένα συνεκτικό εθνικό πλαίσιο ή θέλουμε να τα βάλουμε να ανταγωνίζονται μεταξύ τους, σαν να πρόκειται απλώς για επιχειρηματικές μονάδες;».
Για τον λόγο αυτό υποστήριξε ότι «τα λιμάνια δεν είναι απλώς επιχειρήσεις. Είναι κρίσιμες υποδομές. Είναι κόμβοι
μεταφορών και εμπορίου. Είναι κρίσιμοι κρίκοι της εφοδιαστικής αλυσίδας. Στα νησιά, μάλιστα, είναι μέρος της ίδιας της κοινωνικής και οικονομικής ζωής».
Αναφέρθηκε, όμως, και σε μία ακόμη πτυχή του ν/σ, που αφορά την ανάθεση στην ΕΕΣΥΠ, το Υπερταμείο, ρόλου Αρχής Σχεδιασμού Λιμένων και εκπόνησης masterplans: «Φαίνεται ότι ο σχεδιασμός των λιμένων συνδέεται όλο και περισσότερο με έναν μηχανισμό διαχείρισης και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας. Και αυτό έρχεται και ‘κουμπώνει’ με τις παραχωρήσεις των τελευταίων χρόνων. Γιατί όταν βλέπουμε
ρυθμίσεις για masterplans, αλλαγές στις χερσαίες ζώνες, για ακίνητα κτλ, η συνολική κατεύθυνση ‘δείχνει’ μια σταδιακή προετοιμασία των λιμένων για περαιτέρω ‘αξιοποίηση’, όπως την εννοεί η κυβέρνηση, δηλαδή παραχωρήσεις».
Μάλιστα, η Πέτη Πέρκα ανέδειξε και μια θεμελιώδη πολιτική διαφορά, τονίζοντας πως «άλλο επένδυση και άλλο ιδιωτικοποίηση. Άλλο αξιοποίηση προς όφελος της οικονομίας και των τοπικών κοινωνιών και άλλο η αντιμετώπιση των λιμανιών πρωτίστως ως περιουσιακών στοιχείων που πρέπει να
καταστούν ελκυστικά για τον επόμενο επενδυτή. Γιατί οι παραχωρησιούχοι δεν είναι «ευεργέτες». Επιχειρούν με δημόσιο χρήμα ή με δανεισμό με εγγύηση του δημοσίου, χρησιμοποιούν υποδομές που έχουν πληρωθεί με δημόσιο χρήμα και τελικά δεν αναλαμβάνουν κανένα ρίσκο».
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η βουλεύτρια σημείωσε ότι «ως Νέα Αριστερά θέλουμε λιμάνια που να υπηρετούν την οικονομία, το εμπόριο, τη νησιωτικότητα, την περιφερειακή ανάπτυξη και τις ανάγκες των πολιτών. Θέλουμε επενδύσεις, με δημόσιο σχεδιασμό και σαφείς όρους. Θέλουμε αποτελεσματικές
διοικήσεις, αλλά όχι αποδυνάμωση του δημόσιου συντονισμού. Και δεν πρέπει να επιτρέψουμε στην κυβέρνηση να ακρωτηριάζει με τόσο βίαιο τρόπο την ικανότητα του δημοσίου να ασκήσει την λειτουργία του αναπτυξιακού σχεδιασμού και να κατασκευάζει μεθοδικά μια παρασιτική σχέση με τμήματα του διεθνούς και
εγχώριου κεφαλαίου».
Δείτε όλη την ομιλία: https://www.youtube.com/watch?v=cHT2FdNoYc0
