Υπάρχει όντως κάτι καινούριο, κάτι ενδιαφέρον και ουσιαστικό να ειπωθεί με την ευκαιρία της έναρξης των μαθημάτων;
Ασφαλώς, εμείς, η Νέα Αριστερά θα ξεκινήσουμε με ευχές από καρδιάς, μια τέτοια μέρα: να πάει καλά η σχολική και ακαδημαϊκή χρονιά, να βρουν λιγότερα εμπόδια εφέτος τα πιο δυσκολεμένα παιδιά σε αυτή τη δυσβάσταχτη συγκυρία, να είναι πιο
ουσιαστική και αποτελεσματική η δουλειά που γίνεται σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης και της έρευνας.
Ξέρουμε καλά όμως πως, όσο εύκολο είναι να δίνεις αισιόδοξες ευχές, τόσο δύσκολο είναι να πραγματοποιηθούν, όταν δεν συνοδεύονται από την ανάλογη πολιτική βούληση, την αναγκαία χρηματοδότηση, τον κατάλληλο σχεδιασμό αλλά και την αποφασιστικότητα και την αγωνιστικότητα για την πραγμάτωσή τους.
Καθώς η κυβέρνηση επιδίδεται ασύστολα, τέτοιες μέρες σε ένα κρεσέντο ευχών και ωραιολογίας, έρχεται ξαφνικά, παραμονές της έναρξης των μαθημάτων, ένας ηχηρός κόλαφος και μάλιστα «εξ οικείων», που σωριάζει διαμιάς το στημένο
σκηνικό: Η τακτική συγκριτική έρευνα PISA του ΟΟΣΑ κρίνει το εκπαιδευτικό μας σύστημα «από τα μέσα», με μεθόδους και κριτήρια που αποδέχεται πλήρως η καθ’ ημάς κυβέρνηση, και το βγάζει για μια ακόμη φορά θλιβερά αναποτελεσματικό και
αναξιόπιστο.
Και να ’ταν μόνο αυτό… Ξεκινούν τα μαθήματα και η κατάσταση είναι αξιοθρήνητη. Νέα προγράμματα και βιβλία με εισβολή ανησυχητικών αναχρονισμών, από τα πολύ παλιά». Καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολικών ιδρυμάτων με την επίκληση
του δημογραφικού προβλήματος. Μόνο στην Κεντρική Μακεδονία 133 σχολικές μονάδες δεν θα ανοίξουν τις πόρτες τους τη νέα σχολική χρονιά . Σοβαρά κενά και ελλείψεις σε διδακτικό και άλλο προσωπικό. Ακατάλληλα και
επικίνδυνα σχολικά κτίρια και ελλιπείς υποδομές. Καταπάτηση κάθε έννοιας αξιοκρατίας και δημοκρατικής λειτουργίας στους χώρους της εκπαίδευσης και της έρευνας. Κυνισμός και αδιαφορία για τα καυτά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι
νεοδιόριστοι/-ες εκπαιδευτικοί, ιδίως στη νησιωτική χώρα.
Και μαζί με όλα αυτά, παραμένουν και ενισχύονται οι ανισότητες στην εκπαίδευση, καθώς ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια της δημόσιας εκπαίδευσης και έρευνας παραδίνονται ασύστολα στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα,
οι προτάσεις που η κυβέρνηση έφερε χτες στην Βουλή για το «Εθνικό Απολυτήριο», προωθώντας ένα σχέδιο που μετατρέπει το Λύκειο σε διαρκές εξεταστικό κέντρο, στηριγμένο στην Τράπεζα Θεμάτων, στον προσδιορισμό των οποίων δεν θα έχουν κανένα λόγο οι εκπαιδευτικοί. Τρία χρόνια εξετάσεων που θα καθορίζουν την πρόσβαση στο πανεπιστήμιο, τρία χρόνια εντατικής εξωσχολικής προετοιμασίας, τρία εφιαλτικά χρόνια για τις λαϊκές οικογένειες…
Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η κυβέρνηση στέρησε κι εφέτος τις πανεπιστημιακές σπουδές από χιλιάδες νέους και νέες, με το δικό της εφεύρημα, της περιβόητης βάσης εισαγωγής (ΕΒΕ), στέλνοντάς τους πελατεία σε κερδοσκοπικά ιδρύματα. Και
τολμά να χαρακτηρίζει αυτά τα ιδρύματα ιδιωτικά πανεπιστήμια, ενώ γνωρίζει καλά πως δεν καλύπτουν καν τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις που η ίδια νομοθέτησε. Την ίδια στιγμή, ο φοιτητόκοσμος αγωνιά για την εξεύρεση στέγης, καθώς πολύχρονοι κόποι και θυσίες κινδυνεύουν σοβαρά να ματαιωθούν.
Αναμενόμενο υποπροϊόν αυτής της πολιτικής είναι η τακτική των συνεχών εντάσεων και των αλλεπάλληλων ρήξεων με το εκπαιδευτικό προσωπικό που επιβάλλει η κυβέρνηση, επιχειρώντας να εγκαθιδρύσει, χωρίς κανένα διάλογο με τις
εκπαιδευτικές ομοσπονδίες, ένα αυταρχικό και τιμωρητικό σύστημα αξιολόγησης. Στις εύλογες αντιδράσεις του εκπαιδευτικού κινήματος η μόνιμη απάντηση που εισπράττει είναι ο αυταρχισμός και οι διώξεις, με κορύφωμα το φάσμα της
κατάργησης του άρθρου 103 Συντ. και της μονιμότητας . Ταυτόχρονα, τους εμπαίζει προκλητικά κρατώντας τις αποδοχές τους σε απαράδεκτο επίπεδο παρά την ακραία οικονομική κρίση της συγκυρίας.
Εμείς, η Νέα Αριστερά, δίνουμε σκληρούς και αποφασιστικούς αγώνες μέσα και έξω από τη Βουλή, για να αλλάξει ριζικά αυτή η καταστροφική πολιτική. Σταθερή δέσμευσή μας είναι να συνεχίσουμε αυτούς τους αγώνες, μαζί με τα
εκπαιδευτικά συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους και τα κινήματα, εκφράζοντας τη λαϊκή βούληση για τις ριζικές τομές στην εκπαίδευση και στην κοινωνία που έχει ανάγκη η χώρα. Για να παραμείνει η παιδεία κοινωνικό αγαθό, για να διαφυλαχθούν και να ενισχυθούν η δημόσια εκπαίδευση και έρευνα.
