1. Εν μέσω της άτυπης προεκλογικής περιόδου, όπου, ενώ οι τουρκικές προκλήσεις «χτυπάνε κόκκινο», κυριαρχεί το ζήτημα της «κοστολόγησης» των προσφερόμενων από τα συστημικά κόμματα παροχών, αίφνης φόβος και τρόμος κατέλαβε το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα από το αναπάντεχο (sic) αποτέλεσμα-σοκ των εκλογών σε κρατίδιο της πρώην ανατολικής Γερμανίας (Sachsen-Anhalt / Σαξονία-Άνχαλτ).
Πρωταγωνιστές, βεβαίως, της έκφρασης του φόβου έναντι του απειλούντος την Γερμανία και γενικότερα την Ευρώπη «νεοναζιστικού εφιάλτη» υπήρξαν τα συστημικά ΜΜΕ. Εκείνο, ωστόσο, που εντυπωσιάζει, αλλά δεν εκπλήττει, είναι η επιδερμικότητα και η κενότητα της όποιας προσπάθειας ερμηνείας και ανάλυσης των γενεσιουργών αιτίων της καταβύθισης των συστημικών, κυβερνώντων κομμάτων, ιδίως της κεντροαριστεράς, δηλαδή της σημαντικής συμβολής τους στο εκλογικό αποτέλεσμα. Ένα αποτέλεσμα που φαίνεται να ρίχνει την βαριά του σκιά στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Βεβαίως, σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη αυτή στη Γερμανία και όχι μόνο διεδραμάτισε η προϊούσα αποσύνδεση από την φθηνή ρωσική ενέργεια, που κορυφώθηκε μετά την έκρηξη του ρωσοουκρανικού πολέμου.
του Δημήτρη Α. Τραυλού-Τζανετάτου
2. Πέραν όμως της ήδη προ του πολέμου αυτού παρατηρούμενης αποσιώπησης της «γενναιόδωρης χορηγίας» των κομμάτων αυτών στη γερμανική ακροδεξιά, ουδόλως φαίνεται να απασχολεί τους συστημικούς σχολιαστές, δημοσιογράφους και δημοσιολογούντες, το γεγονός ότι ένας βασικός παράγοντας διαμόρφωσης του εκλογικού αποτελέσματος υπήρξε η υπόσχεση του AfD για τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία και αποκατάσταση των ομαλών σχέσεων με τη Ρωσία. Ενός πολέμου τον οποίο τα συστημικά κόμματα στη Γερμανία και την Ευρώπη επιμένουν παντί σθένει να τροφοδοτούν με χρήμα και όπλα, ρισκάροντας έναν πυρηνικό όλεθρο.
Εκείνο, ωστόσο, που εντυπωσιάζει, αλλά δεν εκπλήττει, είναι η επιδερμικότητα και η κενότητα της όποιας προσπάθειας ερμηνείας και ανάλυσης των γενεσιουργών αιτίων της καταβύθισης των συστημικών, κυβερνώντων κομμάτων, ιδίως της κεντροαριστεράς, δηλαδή της σημαντικής συμβολής τους στο εκλογικό αποτέλεσμα
Ενδεικτικό πάντως της επιρροής του αντιρωσικού κλίματος στη δυτική Γερμανία και της υπάρχουσας σύγχυσης για τα αίτια της νίκης του AfD είναι το γεγονός ότι οι διαδηλώσεις που ξέσπασαν στο Βερολίνο, ως εύλογη αντίδραση κατά του αποτελέσματος του AfD, δεν φαίνεται να έστρεψαν τα πυρά τους κατά της κυβέρνησης Μερτς, ο οποίος, παρά την κατάρρευση της δημοτικότητάς του, ανταγωνίζεται με το Ηνωμένο Βασίλειο για τα πρωτεία ουσιαστικής πολεμικής ρήξης με τη Ρωσία. Πρωτεία που πάντως ανήκουν στον Πρωθυπουργό μας. Χαρακτηριστικό της ουσιαστικά άμεσης εμπλοκής της Γερμανίας στο ρωσοουκρανικό πόλεμο υπέρ της Ουκρανίας είναι η «περίεργη ιστορία» της ανακάλυψης στο αεροδρόμιο της Λειψίας ενός «drone με εκρηκτικά», που αγαθή τη τύχει δεν εξερράγη, πράγμα που, ως αναμενόταν, χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, αποδόθηκε στην προετοιμάζουσα πόλεμο κατά της Ευρώπης Ρωσία.
3. Κατόπιν αυτών, ευεξήγητη είναι η στάση των υιοθετούντων την κυβερνητική επιλογή της θέσης «στην σωστή πλευρά της Ιστορίας», που οδήγησε στη συμμετοχή της κυβέρνησης ως σημαιοφόρου στον πόλεμο κατά της Ρωσίας, και συνεκδοχικά στην ουσιαστική συμμετοχή στον πόλεμο κατά του Ιράν. Πάντως για τους κατοίκους της πρώην ανατολικής Γερμανίας, που ήδη από την περιβόητη επανενοποίηση και την διάλυση της παραγωγικής της ικανότητας αποτελούσαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, δεδομένων και των ισχυρών κλυδωνισμών της γερμανικής οικονομίας, υπήρξε ένας επιπρόσθετος ισχυρός λόγος εγκατάλειψης των χρεωκοπημένων «κομμάτων του πολέμου» και στροφής είτε στην αποχή είτε στην ψευδεπίγραφα υποσχόμενη ασφάλεια και ειρήνη ακροδεξιά. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο το γεγονός ότι και μέρος της γερμανικής Αριστεράς, εκφραζομένης από το κόμμα Σ. Βάγκενκνεχτ (BSW), το οποίο εξελέγη στη Βουλή του επίμαχου κρατιδίου, έχει ως κορυφαία προγραμματική θέση τον τερματισμό του ρωσοουκρανικού πολέμου. Από την άλλη, τέλος, πλευρά, δεν είναι δυνατόν, το 44% που ψήφισε το AfD, να θεωρηθεί ως εμφορούμενο από νεοναζιστικές απόψεις. Μία τέτοια εφιαλτική παραδοχή θα παρέβλεπε πλήρως τους προαναφερθέντες γενεσιουργούς λόγους του εκλογικού αποτελέσματος. Κοντολογίς: όσο δεν αλλάζει ριζικά η στάση της Γερμανίας και της Ευρώπης στα κρίσιμα οικονομικά, ενεργειακά, γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά ζητήματα, η ακροδεξιά θα ελκύει ολοένα και περισσότερους απογοητευμένους ψηφοφόρους, με ό,τι αυτό σημαίνει για το μέλλον της ευρωπαϊκής εκδοχής του δημοκρατικού καπιταλισμού και της Ευρώπης γενικότερα. Αυτή την αυταπόδεικτη ωμή πραγματικότητα ας μην την υποτιμήσουν, παραβλέψουν ή απωθήσουν τα ελληνικά κόμματα ενόψει των επερχόμενων εκλογών.
