Τελικά ο Π. Μαρινάκης εξέφρασε «προσωπική άποψη» όταν υποστήριξε σε συνέντευξή του ότι μετά τους πρώτους δύο μήνες επιδότησης ενός ανέργου θα πρέπει να του κόβεται το γλίσχρο επίδομα των 565 ευρώ, ή η κυβέρνηση έχει «κρυφή ατζέντα» όπως υποστήριξε η αντιπολίτευση; Σαν μην έχουν «συνέπεια» και «λογική» τα λεγόμενα του κυβερνητικού εκπροσώπου με τα έργα και ημέρες της κυβέρνησης απέναντι στον κόσμο της ανεργίας αλλά και της εργασίας…
Δημήτρης Σταμούλης
Λαγός ο Π. Μαρινάκης της κυβερνητικής πολιτικής, για επιδότηση του κεφαλαίου και φτηνή εργασία
Η αλήθεια είναι ότι μια χαρά έκανε τον «λαγό» της κυβέρνησης και του κεφαλαίου ο Π. Μαρινάκης θέτοντας στο τραπέζι άλλο ένα αντιδραστικό αντεργατικό «αίτημα». Δεν είναι τυχαίο ότι τον στήριξαν φανατικά υπουργοί όπως Ά. Γεωργιάδης και Β. Σπανάκης, αλλά και οι Κ. Κυρανάκης, Μ. Βορίδης ενώ ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης «αναγνώρισε» το… «εξαιρετικό έργο του»!
Η κυβέρνηση υλοποιεί τα τελευταία χρόνια μια πολιτική σκληρής επιδότησης του κεφαλαίου μέσω των πάσης φύσεως προγραμμάτων της ΔΥΠΑ και από την άλλη πετσοκόβει τις όποιες παροχές προς τους ανέργους. Τι υποστήριξε ο Π. Μαρινάκης; «Μετά την παρέλευση ενός χρονικού διαστήματος, να μπορεί (το επίδομα ανεργίας) να μετατρέπεται σε επιδότηση εργασίας» ενώ πρότεινε απροκάλυπτα «να εξεταστεί η δυνατότητα το κράτος να επιδοτεί ασφαλιστικές εισφορές επιχειρήσεων προκειμένου να ενισχύεται η πρόσληψη ανέργων»! Πάρτε και τα ψίχουλα από τους ανέργους, δώστε τα όλα στους εργοδότες, το κυβερνητικό μότο.
Αλλά και η υπουργός Εργασίας Ν. Κεραμέως, που υποτίθεται ότι προασπίστηκε το δικαίωμα των ανέργων στο «ανταποδοτικό» επίδομα – λόγω των εισφορών που πληρώνουν όσο εργάζονται- επανέφερε στο προσκήνιο το επονείδιστο σχέδιο της κυβέρνησης για το επίδομα ανεργίας, το οποίο και υλοποίησε πιλοτικά. «Το επίδομα ανεργίας ξεκινάει πιο υψηλά για τους πρώτους μήνες (…) και εν συνεχεία βαίνει μειούμενο για να σε παρακινήσει να βρεις δουλειά». Υπενθύμισε δε πως εάν ένας άνεργος αρνηθεί τις θέσεις εργασίας – κατά κανόνα κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας που βασικά επιδοτούν το κεφάλαιο- τρεις φορές, τότε θα διαγράφεται από τα μητρώα της ΔΥΠΑ! Και παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Π. Μαρινάκη, τόνισε πως «για όσους βρίσκουν δουλειά μέσα στην περίοδο ανεργίας, μετατρέπεται σε επίδομα εργασίας και λαμβάνουν το 50%»! Κάτι σαν τους συνταξιούχους-εργαζόμενους δηλαδή!
Το κυβερνητικό αφήγημα κινείται σε άκρως εργοδοτικές θέσεις. Πρακτικά δεν πρέπει να υπάρχει επίδομα ανεργίας (πρώτα το περιορίζουμε σε δύο μήνες και μετά το κόβουμε εντελώς!) καθότι η ανεργία είναι πολύ χαμηλή και τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν – αγγίζουν τα 2 δισ. οι επιδοτήσεις των ανέργων – θα κατευθυνθούν στις επιχειρήσεις και στη μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών!
Ποια είναι όμως η πραγματικότητα με την ανεργία στην Ελλάδα; Σύμφωνα με τη ΔΥΠΑ, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι είναι 715.328 (Ιούλιος 2026) εκ των οποίων οι 371.019 για πάνω από 12 μήνες. Αλλά οι επιδοτούμενοι είναι μόλις 148.138, δηλαδή 1 στους 5 δικαιούται επιδότησης κι αυτή κουτσουρεμένη με 50% σε προπληρωμένες κάρτες. Η μακροχρόνια ανεργία στην Ελλάδα είναι 2,6 φορές υψηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ, ένας στους δύο ανέργους στη χώρα μας είναι μακροχρόνια άνεργος, έναντι λιγότερο από ένας στους τρεις στην Ευρώπη. Σχεδόν μία στις δύο νέες προσλήψεις το 2025 ήταν μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης, με μέση μικτή αμοιβή στη μερική απασχόληση μόλις 563,30 ευρώ τον μήνα!
Τι θέσεις εργασίας όμως προσφέρει η ΔΥΠΑ; Με βάση στοιχεία των εργαζομένων (ΠΑΝΣΥΠΟ), τον Σεπτέμβριο υπήρχαν 5.888 μοναδικοί κωδικοί διαθέσιμων θέσεων εκ των οποίων το 93,7%, συνδέονταν με επιδοτούμενα προγράμματα και μόλις το 6,3%, είχαν αναρτηθεί εκτός προγράμματος. Δηλαδή με τα προγράμματα-δώρα στους εργοδότες η κυβέρνηση «ρίχνει» την ανεργία και εκβιάζει τους ανέργους να αποδεχτούν οποιαδήποτε θέση εργασίας.
Μόλις ένας στους πέντε ανέργους παίρνει επίδομα, κι αυτό μόλις 560 ευρώ
Ο Π. Μαρινάκης και οι ομοϊδεάτες του στην κυβέρνηση «λυπούνται» τα ψίχουλα που δίνονται στους ανέργους. Αλλά για τα εκατομμύρια που δίνουν τσάμπα στους εργοδότες ούτε λόγος. Παράδειγμα 1: Πρόγραμμα 10.000 θέσεων για γυναίκες, πλήρους και μερικής απασχόλησης, επιχορηγεί κατά 70% και 80% αντίστοιχα τους εργοδότες. Παράδειγμα 2: Από το 2025 «τρέχει» άλλο πρόγραμμα «απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας» για 50.000 εργαζόμενους 30 ετών και πάνω, με 100% επιχορήγηση των επιχειρήσεων! Μάλιστα είναι το πρώτο πρόγραμμα όπου εργαζόμενοι δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη για σύνταξη, παρά μόνον ένα είδος ασφάλισης από ασθένεια και ατυχήματα που καλύπτει, στην ουσία, τις ίδιες τις επιχειρήσεις.
Τίνος είναι όμως τα λεφτά που τροφοδοτούν το επίδομα πείνας των ανέργων; Εισφορά υπέρ της ανεργίας στη ΔΥΠΑ πληρώνουν σε μηνιαία βάση 2.500.000 και πλέον εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα (4,25% επί του μισθού), 1.000.000 υπάλληλοι σε Δημόσιο – ΔΕΚΟ (εισφορά 2% ) και 700.000 ελεύθεροι επαγγελματίες (10 ευρώ μηνιαίως). Ενώ λοιπόν πληρώνουν ανταποδοτικά για την περίπτωση που βρεθούν στην ανεργία, στην κυβέρνηση απεργάζονται πώς θα αρπάξουν και αυτά τα χρήματα υπέρ του κεφαλαίου, ώστε οι απολυμένοι να βιώνουν την απόλυτη εξαθλίωση.
Το κυβερνητικό σχέδιο για τους ανέργους κλιμακώνει την αντεργατική λογική όλων των νομοθετημάτων που έχει ψηφίσει. «Καθαρίζει» το τοπίο των εργατικών δικαιωμάτων ώστε οι εργοδότες να απολύουν χωρίς αποζημιώσεις και χωρίς επιδόματα ανεργίας. Είναι μια πολιτική απολύτως εναρμονισμένη με τις επιταγές της ΕΕ και του κεφαλαίου για «ανταγωνιστικότητα», «περιστολή του κόστους εργασίας» και νέα λεηλασία του εργατικού μόχθου. Στοχεύει στην πειθάρχηση των ανέργων ώστε να αποδέχονται όποια θέση για δουλειά τους σερβίρουν ΔΥΠΑ, «Ημέρες Καριέρας» (sic) και εργοδότες.
Απέναντι σε αυτή την πολιτική, ο μόνος αποτελεσματικός δρόμος ανέργων και εργαζόμενων είναι «ο αγώνας που θα διεκδικεί με βάση τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνικής πλειονότητας και τα δικαιώματα που έχει ανάγκη η ζωή και η εποχή μας», όπως τονίζει η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση. Με αιτήματα όπως επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσεις, αύξησή του στο ύψος του κατώτατου μισθού, συλλογικές συμβάσεις εργασίας παντού, με ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, κατώτατος μισθός στα 1.200 ευρώ καθαρά, δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου, με 6ωρο-5νθήμερο-30ώρο.
