Μερικούς μήνες μετά την απαγωγή του Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις και την παράνομη μεταφορά/κράτησή του στις ΗΠΑ, Ουάσιγκτον και Καράκας κατέληξαν σε μια συμφωνία που αποκαλύπτει επίσημα τί πραγματικά βρισκόταν πίσω από την αμερικανική-ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα: τα ορυκτά της χώρας, κι όχι τα… καρτέλ. Η συμφωνία προβλέπει επενδύσεις άνω των 100 δισ. δολαρίων για την ανάπτυξη 17 κοιτασμάτων, με περίπου 65 δισ. βαρέλια αποθεμάτων και μακροχρόνια αμερικανική πρόσβαση/συμμετοχή στην εκμετάλλευσή τους.
Η συμφωνία υπεγράφη από την Ντέλσι Ροντρίγκεζ, υπηρεσιακή πρόεδρο της χώρας, η οποία υποστήριξε πως θα φέρει «κεφάλαιο, τεχνολογία και επιχειρησιακή δυνατότητα για να υποστηριχτεί η ανάκαμψη στρατηγικής βιομηχανίας που επλήγη σκληρά από τις κυρώσεις». Ουσιαστικά, μερικούς μήνες μετά την παράνομη, αντιδημοκρατική απαγωγή του Μαδούρο, κατά την οποία τη ζωή τους έχασαν κυρίως μέλη της κουβανικής φρουράς του, η Ροντρίγκεζ και οι στενοί της συνεργάτες στην κυβέρνηση και στο κόμμα, ανοίγουν διάπλατα τον πετρελαϊκό πλούτο της χώρας στο αμερικανικό κεφάλαιο.
Φυσικά, το ρήγμα εντός του τσαβισμού παραμένει ανοιχτό, καθώς πολλές ήταν οι αντιδράσεις τσαβιστών απέναντι στη συμφωνία και γενικότερα την κατάσταση που έχει υπεσέλθει η χώρα. Η Διακήρυξη του Μαρακάι υπεγράφη από περίπου τριάντα στελέχη του μπολιβαριανού κινήματος και αποτελεί πολιτική διακήρυξη υπεράσπισης της ανεξαρτησίας και της εθνικής κυριαρχίας της Βενεζουέλας, καταγγέλλοντας την αμερικανική «κατοχή» και «κηδεμονία» της χώρας. Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τσάβες, Ελίας Χάουα, έχει δηλώσει ότι η διακήρυξη θέτει ως στόχο την οργάνωση για την «ανάκτηση της ανεξαρτησίας».
Χρίστος Κρανάκης
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 5-6 Σεπτεμβρίου
