Η σύγκριση με βάση το ΑΕΠ του 2025 υπολογίζει απώλειες 2,5 δισ. ευρώ στη Γερμανία και 930 εκατ. ευρώ στην Ισπανία, με την παραδοχή ότι απεργεί ένας στους πέντε εργαζομένους.
Στα 137 εκατ. ευρώ υπολογίζεται η οικονομική παραγωγή που θα χανόταν στην Ελλάδα από μία ημέρα απεργίας, εφόσον συμμετείχε ένας στους πέντε εργαζομένους. Πρόκειται για ενδεικτική εκτίμηση, η οποία βασίζεται στο ΑΕΠ του 2025 και δεν αποτυπώνει κατ’ ανάγκη τις πραγματικές απώλειες κάθε κινητοποίησης.
Η ίδια μέθοδος υπολογίζει απώλειες περίπου 2,5 δισ. ευρώ στη Γερμανία, 1,6 δισ. στη Γαλλία, 1,2 δισ. στην Ιταλία και 930 εκατ. στην Ισπανία. Για το Βέλγιο η εκτίμηση είναι 350 εκατ. ευρώ και για την Πορτογαλία 170 εκατ.
Πώς υπολογίζεται το κόστος
Για τη σύγκριση, το ετήσιο ΑΕΠ κάθε χώρας διαιρείται με 365, ώστε να προκύψει η ημερήσια παραγωγή. Στη συνέχεια, το μοντέλο υποθέτει ότι απεργεί το 20% των εργαζομένων και ότι χάνεται αντίστοιχο ποσοστό της παραγωγής μιας ημέρας.
Οι απεργίες, ωστόσο, δεν επηρεάζουν εξίσου όλους τους τομείς. Μεγαλύτερες επιπτώσεις εμφανίζονται συνήθως στις μεταφορές, την εκπαίδευση και τις δημόσιες υπηρεσίες, ενώ εργοστάσια και γραφεία μπορεί να συνεχίζουν τη λειτουργία τους.
Οι εκτιμήσεις έρχονται σε περίοδο κινητοποιήσεων σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ισπανία, τα συνδικάτα Comisiones Obreras (CCOO) και Unión General de Trabajadores (UGT) έχουν προκηρύξει 24ωρη απεργία, με αιτήματα που αφορούν προσιτά ενοίκια, υψηλότερους μισθούς και αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες. Πανεθνική κινητοποίηση έγινε στη Γαλλία στις 5 Νοεμβρίου, το ιταλικό συνδικάτο CGIL έχει προκηρύξει απεργία για τις 20 Νοεμβρίου, ενώ κινητοποιήσεις έχουν προαναγγελθεί στο Βέλγιο στα τέλη του μήνα. Στην Ελλάδα έχει προγραμματιστεί πανεργατική απεργία στις 25 Νοεμβρίου.
Προκαταρκτικά στοιχεία του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Συνδικάτων (ETUI), ερευνητικού κέντρου με έδρα τις Βρυξέλλες, δείχνουν ότι το 2025 καταγράφηκαν στην ΕΕ οι περισσότερες απεργίες από το 1991.
Οι απώλειες δεν είναι πάντα μόνιμες
Τα επίσημα στοιχεία για την οικονομική δραστηριότητα δείχνουν ότι μέρος της παραγωγής που δεν πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια μιας απεργίας μπορεί να ανακτηθεί αργότερα. Η Τράπεζα της Γαλλίας εκτίμησε ότι οι απεργίες κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2023 περιόρισαν την ανάπτυξη κατά περίπου 0,1 ποσοστιαίες μονάδες το πρώτο τρίμηνο. Το δεύτερο τρίμηνο καταγράφηκε αντίστοιχη ανάκαμψη. Η τράπεζα ανέφερε ότι η εκτίμηση συνάδει με στοιχεία της γαλλικής στατιστικής υπηρεσίας INSEE για τις κινητοποιήσεις της άνοιξης του 2018.
Δεν αναπληρώνονται, όμως, όλες οι απώλειες. Οι απεργοί χάνουν το ημερομίσθιό τους, ενώ το κράτος μπορεί να στερηθεί φορολογικά έσοδα από δραστηριότητα που δεν πραγματοποιήθηκε. Μια ακυρωμένη πτήση ή ένα δωμάτιο ξενοδοχείου που έμεινε κενό δεν μπορούν επίσης να ανακτηθούν εκ των υστέρων.
Οι επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις στο Βέλγιο
Σύμφωνα με το ETUI, το 2025 χάθηκαν στο Βέλγιο 1.354.845 εργάσιμες ημέρες λόγω απεργιών, δηλαδή 313 ημέρες ανά 1.000 εργαζομένους. Η επίδοση ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ των 299 ημερών, που είχε καταγραφεί το 1993.
Στην Ολλανδία, 23 απεργίες είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια σχεδόν 60.000 εργάσιμων ημερών το 2025, σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία CBS. Για τη Γερμανία, το Ινστιτούτο Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών (WSI) υπολόγισε περίπου 645.000 χαμένες εργάσιμες ημέρες, αριθμό χαμηλότερο από τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο. Τα στοιχεία υπογραμμίζουν τη διαφορά ανάμεσα στο κόστος μιας μεμονωμένης κινητοποίησης και στις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν οι συχνές απεργίες.
Στην Ισπανία, η συμμετοχή σε απεργίες έχει εκτιμηθεί και μέσω της μεταβολής στη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας. Κατά τη γενική απεργία του Νοεμβρίου 2012, το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι τις πρώτες πρωινές ώρες η ζήτηση ήταν 11,4% χαμηλότερη από τα συνήθη επίπεδα, με βάση στοιχεία του διαχειριστή δικτύου Red Eléctrica. Τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς η μείωση είχε φτάσει το 15,4%. Τα στοιχεία της κατανάλωσης αναμενόταν να δώσουν και μια πρώτη ένδειξη για τη συμμετοχή στην προγραμματισμένη κινητοποίηση, πριν από τις ανακοινώσεις κυβέρνησης και συνδικάτων.
