Ο γενικός διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace υποστηρίζει ότι το υψηλό κόστος, η εξάρτηση από εισαγόμενη τεχνολογία και καύσιμο και τα ζητήματα διαχείρισης αποβλήτων καθιστούν την πυρηνική ενέργεια ακατάλληλη επιλογή.
Η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα είναι αναγκαία, αλλά η πυρηνική ενέργεια δεν αποτελεί μέρος της λύσης, υποστηρίζει ο Νίκος Χαραλαμπίδης, γενικός διευθυντής του ελληνικού γραφείου της Greenpeace. Στην επιχειρηματολογία του, αντιπαραβάλλει την πυρηνική ενέργεια με τις ανανεώσιμες πηγές και την αποθήκευση, τις οποίες θεωρεί ικανές να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες.
Επιφυλάξεις για κόστος και εξάρτηση
Ο Χαραλαμπίδης επικαλείται το υψηλό κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς, στο οποίο, όπως σημειώνει, προστίθεται η διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων. Υποστηρίζει επίσης ότι η κατασκευή νέων μονάδων απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα και ότι οι πυρηνικοί σταθμοί δεν προσαρμόζουν εύκολα την παραγωγή τους στις μεταβολές της ζήτησης.
Για την ενεργειακή ασφάλεια, επισημαίνει ότι η πυρηνική τεχνολογία και το καύσιμο θα εισάγονται, ενώ τα απόβλητα θα πρέπει να μεταφέρονται αλλού για διαχείριση. Κατά την εκτίμησή του, αυτό θα διατηρούσε υψηλή την εξάρτηση από το εξωτερικό.
Αμφισβητεί, ακόμη, την ετοιμότητα των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων για ευρεία χρήση. Αναφέρει ότι λειτουργούν δύο τέτοιες μονάδες, στην Κίνα και στη Ρωσία, και υποστηρίζει ότι το κόστος παραγωγής τους είναι υψηλότερο από εκείνο των μεγάλων πυρηνικών σταθμών, ενώ παράγουν αναλογικά περισσότερα απόβλητα. Προσθέτει ότι απαιτούν εκτάσεις για την εγκατάσταση και ζώνες ασφαλείας.
ΑΠΕ και αντοχή του ενεργειακού συστήματος
Για την αντιμετώπιση της αστάθειας στην παραγωγή από αιολικά και φωτοβολταϊκά, ο Χαραλαμπίδης προκρίνει την αποθήκευση ενέργειας, τις διασυνδέσεις και τα συστήματα αυτοματισμού. Επικαλείται την εμπειρία της Ισπανίας από πρόσφατο μπλακ άουτ, υποστηρίζοντας ότι η ενίσχυση αυτών των υποδομών είναι προτιμότερη από την προσθήκη νέων μονάδων βάσης.
Επισημαίνει επίσης ότι, σε περιόδους καύσωνα, πυρηνικοί σταθμοί μπορεί να διακόψουν τη λειτουργία τους όταν δεν επαρκεί το νερό ψύξης ή όταν η θερμοκρασία του είναι ήδη υψηλή. Για την ασφάλεια, αναγνωρίζει ότι τα ατυχήματα είναι σπάνια, αλλά προειδοποιεί για επιπτώσεις που μπορεί να διαρκέσουν χρόνια και να επηρεάσουν μεγάλες περιοχές. Ως παράδειγμα αναφέρει τα νερά ψύξης από τον σταθμό της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία μετά το ατύχημα του 2011.
Η κριτική του επεκτείνεται και σε προτάσεις πυρηνικής ενέργειας για χώρες της Αφρικής. Ο Χαραλαμπίδης αναφέρεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα και σε περίπου δύο δισεκατομμύρια χωρίς καθαρά καύσιμα για μαγείρεμα. Υποστηρίζει ότι το υψηλό κόστος της πυρηνικής ενέργειας δεν απαντά σε αυτές τις ανάγκες και ότι οι ανανεώσιμες πηγές, με αποκεντρωμένη παραγωγή και μικρές μονάδες, θα μπορούσαν να αποτελέσουν εναλλακτική.
Ο ίδιος καταλήγει ότι η Ελλάδα μπορεί να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες με ανανεώσιμες πηγές και αποθήκευση, ενώ θεωρεί απαραίτητη την απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα.
