Το 1913 ο Συμιακός σφουγγαράς εντόπισε και ασφάλισε την άγκυρα του ιταλικού θωρηκτού με μία ανάσα, σε κατάδυση που καταγράφηκε ότι διήρκεσε 3 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα.
Στις 16 Ιουλίου 1913, το ιταλικό θωρηκτό «Regina Margherita» έχασε την άγκυρά του στα Πηγάδια της Καρπάθου, κοντά στο νησί Δεσποτικό. Όταν οι δύτες του πλοίου δεν κατάφεραν να την εντοπίσουν, ο πλοίαρχος ζήτησε βοήθεια. Τη δουλειά ανέλαβε ο Συμιακός σφουγγαράς Στάθης Χατζής.
Ο Χατζής κατέβηκε χωρίς καταδυτική στολή ή φιάλες σε βάθος που υπολογίζεται στα 70–80 μέτρα. Βρήκε την άγκυρα και πέρασε το σκοινί που χρειαζόταν για την ανάσυρσή της. Η παραμονή του στον βυθό καταγράφηκε στα 3 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα.
Από μικρός στη σπογγαλιεία
Γεννημένος στη Σύμη το 1878, ο Χατζής μεγάλωσε σε ένα νησί με ισχυρή παράδοση στη σπογγαλιεία. Άρχισε να βουτά σε μικρή ηλικία και, στα δώδεκά του, συμμετείχε ήδη σε σπογγαλιευτικές εξορμήσεις. Στα δεκαέξι του μπορούσε να παραμένει στο νερό έως πέντε λεπτά, ενώ αργότερα καταδυόταν σε βάθη που θεωρούνταν απαγορευτικά για πολλούς.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, περισσότεροι από 10.000 δύτες δραστηριοποιούνταν στα Δωδεκάνησα. Για την κάθοδό τους, οι Συμιακοί χρησιμοποιούσαν την καμπανελόπετρα, ή σκανδαλόπετρα, μια επίπεδη πέτρα περίπου 15 κιλών δεμένη με σκοινί, που διευκόλυνε τη γρήγορη κατάδυση.
Το προνόμιο που ζήτησε
Μετά την ανάσυρση της άγκυρας, οι Ιταλοί προσφέρθηκαν να ανταμείψουν τον Χατζή με χρήματα. Εκείνος ζήτησε να μπορεί να ταξιδεύει ελεύθερα στα νερά των Δωδεκανήσων και να απαλλαγεί από φόρους για τη σπογγαλιευτική του δραστηριότητα. Το αίτημα έγινε δεκτό. Η άδεια αυτή αναφέρεται ως μοναδική για Έλληνα σφουγγαρά εκείνης της περιόδου.
Αργότερα μετανάστευσε στην Αμερική και εργάστηκε σε επικίνδυνα επαγγέλματα. Σύμφωνα με μαρτυρίες, επέζησε από ναυάγιο. Επέστρεψε στη Σύμη τα τελευταία χρόνια της ζωής του και πέθανε εκεί το 1936, έχοντας προσβληθεί από καρκίνο των πνευμόνων.
Σήμερα, άγαλμά του βρίσκεται στο λιμάνι της Σύμης. Η ιστορία του συνδέεται με την παράδοση των Συμιακών δυτών και τη σπογγαλιεία, που για πολλές νησιωτικές οικογένειες αποτελούσε βασικό μέσο βιοπορισμού.
