Υπολογιστικές προσομοιώσεις δείχνουν ότι οι υψηλές ταχύτητες πρόσκρουσης πιθανότατα κατέστρεφαν οργανικά μόρια που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην προβιοτική χημεία. Οι ερευνητές, ωστόσο, δεν αποκλείουν κάθε πιθανή συμβολή των κομητών.
Οι κομήτες ενδέχεται να μην έπαιξαν τον καθοριστικό ρόλο που τους αποδιδόταν στη μεταφορά των πρώτων υλών της ζωής στη Γη. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικόScientific Reportsκαταλήγει, βάσει 100.000 προσομοιώσεων, ότι οι περισσότερες προσκρούσεις στην πρώιμη Γη θα ήταν τόσο ισχυρές ώστε να καταστρέφουν εύθραυστα οργανικά μόρια.
Η έρευνα εξέτασε κομήτες διαμέτρου άνω των 100 μέτρων, οι οποίοι, σύμφωνα με το μοντέλο, ενδέχεται να βομβάρδισαν τη Γη πριν από περισσότερα από 4 δισεκατομμύρια χρόνια. Στο 54% των προσομοιώσεων δεν καταγράφηκε πρόσκρουση, ενώ στο 46% υπήρξε τουλάχιστον μία. Σε ελάχιστες περιπτώσεις προέκυψαν έως και τρεις συγκρούσεις.
Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Ρίτσαρντ Άνσλοου, ανέφερε ότι οι προσομοιώσεις δεν έδειξαν, κατά μέσο όρο, επιτυχημένη πρόσκρουση που να διατηρεί τα μόρια άθικτα. Όπως εξήγησε, οι ταχύτητες των κομητών καθιστούσαν δύσκολη την παράδοση οργανικών ενώσεων χωρίς αυτές να υποστούν καταστροφή. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς ένα σπάνιο περιστατικό, σε κατάλληλη τοποθεσία με υγρό νερό και τις αναγκαίες χημικές ουσίες.
Το υδροκυάνιο και οι άλλες πιθανές πηγές
Το επίκεντρο της μελέτης ήταν το υδροκυάνιο, ή HCN, μια ουσία που έχει εντοπιστεί σε δεκάδες κομήτες, μεταξύ των οποίων ο κομήτης του Χάλεϊ και ο Hale-Bopp. Σε συνδυασμό με το νερό, μπορεί να συμβάλει στον σχηματισμό αμινοξέων, τα οποία αποτελούν δομικά συστατικά των πρωτεϊνών. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι ακόμη και αν κάποιος κομήτης μετέφερε HCN, είναι απίθανο να το εναπόθεσε σε χρήσιμη συγκέντρωση. Σε πρόσκρουση σε ωκεανό, η ουσία θα διαλυόταν γρήγορα.
Η προβιοτική χημεία χρειάζεται και άλλες πρόδρομες ενώσεις, μεταξύ των οποίων ουσίες με φώσφορο και θείο, οι οποίες δεν εντοπίζονται συστηματικά στους κομήτες. Ο Άνσλοου σημείωσε ότι η τυχαία θέση μιας πρόσκρουσης δεν εξασφαλίζει πως θα βρίσκονται εκεί και όλα τα υπόλοιπα απαραίτητα συστατικά.
Ως εναλλακτικές εξηγήσεις για την προέλευση των οργανικών μορίων, ο ερευνητής ανέφερε την πιθανότητα η αρχέγονη Γη να τα συνέθεσε η ίδια, καθώς και τη μεταφορά τους από αστεροειδείς. Οι αστεροειδείς συνήθως προσέκρουαν με χαμηλότερες ταχύτητες και σε μεγαλύτερους αριθμούς. Ο Άνσλοου επικαλέστηκε ευρήματα από δείγματα των Bennu και Ryugu, στα οποία έχουν εντοπιστεί τα περισσότερα αμινοξέα που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία πρωτεϊνών.
Οι προσομοιώσεις αφήνουν επίσης ανοιχτό το ενδεχόμενο οι κομήτες να είχαν ευνοϊκότερη συμβολή στον αρχαίο Άρη. Σύμφωνα με τον Άνσλοου, οι χαμηλότερες ταχύτητες πρόσκρουσης στον μικρότερο και πιο απομακρυσμένο από τον Ήλιο πλανήτη θα μπορούσαν να είχαν περιορίσει την καταστροφή του HCN.
Η μελέτη δεν αποκλείει οριστικά τη συμβολή των κομητών. Η Κουίνι Τσαν, αναπληρώτρια καθηγήτρια Επιστημών της Γης στο Royal Holloway του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα, επισήμανε ότι το HCN θα μπορούσε να είχε αντιδράσει πριν από την είσοδο των κομητών στην ατμόσφαιρα και να σχηματίσει ενώσεις με μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης. Κατά την ίδια, η πιθανή δυσκολία διατήρησης άθικτου HCN δεν αποκλείει ότι οι κομήτες μετέφεραν άλλες σημαντικές οργανικές ενώσεις.
Η Νικόλ Ζέλνερ, καθηγήτρια Φυσικής στο Albion College του Μίσιγκαν, δήλωσε ότι τα ευρήματα δεν την εξέπληξαν. Αν και δεν αποκλείει πλήρως τη συμβολή των κομητών, εκτίμησε ότι η μελέτη θέτει χρήσιμα όρια ως προς την πιθανότητα αυτού του σεναρίου.
