Δάνειο που έλαβε το 2003 από την Bank of Ireland έχει διογκωθεί σε οφειλή 455.000 ευρώ, καθώς οι τόκοι συσσωρεύονταν. Η οικογένεια της γυναίκας προσπαθεί από το 2022 να πετύχει διαμεσολάβηση με την τράπεζα.
Μια γυναίκα 97 ετών στην Ιρλανδία βρίσκεται αντιμέτωπη με οφειλή 455.000 ευρώ προς την Bank of Ireland, ενώ το αρχικό δάνειο που έλαβε το 2003 ήταν 130.000 ευρώ. Η αύξηση κατά 325.000 ευρώ συνδέεται με τη συσσώρευση τόκων επί περίπου 23 χρόνια.
Δάνειο με εγγύηση την κατοικία
Η γυναίκα ήταν 72 ετών όταν της προτάθηκε το «lifetime loan», ένα χρηματοδοτικό προϊόν που συνδεόταν με την αξία της κατοικίας. Οι δανειολήπτες μπορούσαν να λάβουν χρήματα χωρίς να εξοφλούν το δάνειο με τον συνήθη τρόπο όσο παρέμεναν στο σπίτι. Η αποπληρωμή προβλεπόταν μετά τον θάνατό τους ή όταν εγκατέλειπαν οριστικά την κατοικία.
Η γυναίκα χρειαζόταν 30.000 ευρώ, αλλά τελικά έλαβε 130.000 ευρώ. Οι λόγοι για τους οποίους το ποσό ήταν μεγαλύτερο από την αρχική ανάγκη δεν έχουν διευκρινιστεί. Η πτώση της ιρλανδικής αγοράς ακινήτων και η συνέχιση της συσσώρευσης τόκων οδήγησαν στην αύξηση της οφειλής.
Εκπρόσωπος της οικογένειας περιέγραψε στον δημοσιογράφο Dominic Coyle τις προσπάθειες που καταβάλλονται από το 2022 για διαμεσολάβηση με την Bank of Ireland. Η οικογένεια έχει επίσης καταθέσει καταγγελία στον Financial Services and Pensions Ombudsman (FSPO), τον ιρλανδικό φορέα εξέτασης παραπόνων για χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και συντάξεις.
Η σύνδεση με την τραπεζική κρίση
Η αρθρογράφος O’Connell εντάσσει την υπόθεση στο κλίμα έντονης πιστωτικής επέκτασης και αισιοδοξίας για την αγορά ακινήτων που επικρατούσε στην Ιρλανδία στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Συνδέει, επίσης, την ιστορία με τη συζήτηση για τις δημόσιες οικονομικές επιλογές και τις συνέπειες της τραπεζικής κρίσης.
Την εβδομάδα δημοσίευσης της αρθρογραφίας έγινε γνωστό ότι η ιρλανδική κυβέρνηση εξετάζει τη χρηματοδότηση πρόωρης αποπληρωμής δανείων 8 δισ. ευρώ που συνδέονται με την περίοδο μετά την τραπεζική κατάρρευση. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παρατίθενται, η κίνηση θα μπορούσε να εξοικονομήσει περίπου 90 εκατ. ευρώ για το Δημόσιο Ταμείο. Η O’Connell αντιπαραβάλλει αυτό το ποσό με το καθαρό κόστος της τραπεζικής διάσωσης, το οποίο υπολογίζει σε περίπου 42 δισ. ευρώ, με περισσότερα από 39 δισ. να συνδέονται με τις ζημιές των Anglo Irish Bank και Irish Nationwide.
Η O’Connell αναφέρει ακόμη ότι το Irish Fiscal Advisory Council (IFAC) άσκησε κριτική στις υπερβάσεις των ορίων δαπανών και στην εξάρτηση των δημόσιων εσόδων από τον εταιρικό φόρο. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, σχεδόν το 50% των εσόδων από αυτόν τον φόρο προέρχεται από τρεις επιχειρήσεις, ενώ η κυβέρνηση σχεδιάζει να δαπανήσει έξι από κάθε επτά ευρώ που εισπράττει από τη συγκεκριμένη πηγή.
