Ο Κώστας Ζαχαριάδης υποστηρίζει ότι η αύξηση της δόμησης δεν αρκεί για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση και προτείνει παρεμβάσεις για την αξιοποίηση υφιστάμενων κτιρίων.
Την άποψη ότι η παροχή πρόσθετων οικοδομικών δικαιωμάτων στους κατασκευαστές δεν εξασφαλίζει από μόνη της κατοικίες με προσιτό κόστος διατυπώνει ο Κώστας Ζαχαριάδης, σε ανάρτησή του για τη στεγαστική κρίση.
Η παρέμβασή του έγινε μετά τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις οποίες κρίθηκε αντισυνταγματική η οριζόντια εφαρμογή των πολεοδομικών κινήτρων του ΝΟΚ. Σύμφωνα με τις αποφάσεις, τα κίνητρα πρέπει να εντάσσονται στον πολεοδομικό σχεδιασμό της κάθε περιοχής.
Ο κ. Ζαχαριάδης υποστηρίζει ότι η αύξηση των τετραγωνικών μέτρων δεν σημαίνει αυτομάτως περισσότερες προσιτές κατοικίες για νέους, οικογένειες και εργαζομένους. Παράλληλα, αναφέρεται στα κλειστά σπίτια στην Αθήνα και σε δημόσια κτίρια που παραμένουν αναξιοποίητα, ενώ πολίτες δυσκολεύονται να καλύψουν το κόστος στέγασης.
Οι παρεμβάσεις που προτείνει
Ως προτεραιότητες για την Αθήνα, ο Ζαχαριάδης αναφέρει την προστασία του χαρακτήρα της γενικής κατοικίας, την αξιοποίηση κλειστών και εγκαταλελειμμένων κτιρίων, την ενίσχυση ιδιοκτητών για την αναβάθμιση κατοικιών και τη θέσπιση ρυθμιστικού πλαισίου για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις.
Στο επίκεντρο της πρότασής του, όπως την περιγράφει, βρίσκεται η δυνατότητα των κατοίκων να βρίσκουν κατοικία σε κόστος που μπορούν να αντέξουν, και όχι μόνο η αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας.
