Συνολικά 1.720 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ενώ ήταν άστεγοι στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2025, σύμφωνα με προκαταρκτικά στοιχεία του Dying Homeless Project.
Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν τουλάχιστον 51 παιδιά, αριθμός που αποτελεί ρεκόρ από το 2017, όταν ξεκίνησε η καταγραφή του Dying Homeless Project του Museum of Homelessness. Το 61% των παιδιών ήταν μικρότερα του ενός έτους.
Μόνο επτά από τα παιδιά είχαν καταγραφεί ως άστεγα από τις δημοτικές αρχές. Το Μουσείο επισημαίνει ότι η απόκλιση εγείρει ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο καταγράφονται οι θάνατοι παιδιών που ζουν σε προσωρινά καταλύματα.
Ελλείψεις στις καταγραφές και συνθήκες θανάτου
Ο συνολικός αριθμός των 1.720 θανάτων είναι αυξημένος κατά 6,8% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Από το 2017 έχουν καταγραφεί περισσότεροι από 10.000 θάνατοι. Για το 2025, 197 άνθρωποι —περίπου ένας στους δέκα— δεν εμφανίζονταν στα αρχεία των τοπικών αρχών, σύμφωνα με το πρόγραμμα, το οποίο υποστηρίζει ότι οι δημοτικές καταγραφές δεν αποτυπώνουν το πραγματικό μέγεθος του φαινομένου.
Συνολικά 214 άνθρωποι πέθαναν ενώ κοιμούνταν στον δρόμο ή δεν είχαν σταθερή κατοικία. Το 30% των θανάτων σημειώθηκε είτε στον δρόμο είτε σε καταλύματα για ανθρώπους που είχαν κοιμηθεί πρόσφατα έξω. Πολλοί θάνατοι καταγράφηκαν σε έκτακτα καταλύματα· το Museum of Homelessness τονίζει ότι η μεταφορά σε εσωτερικό χώρο δεν διασφαλίζει από μόνη της την προστασία των ανθρώπων.
Το πρόγραμμα αποδίδει το 52% των θανάτων σε αιτίες που συνδέονται με τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και την αυτοκτονία. Ζητά ενίσχυση των υπηρεσιών απεξάρτησης, μείωσης της βλάβης και ψυχικής υγείας.
Διαφορετικές τάσεις ανά περιοχή
Οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 8% στην Αγγλία και κατά 38% στη Σκωτία. Στην Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία καταγράφηκε πτωτική τάση, χωρίς να δίνονται αντίστοιχα ποσοστά.
Τα στοιχεία αποτελούν προκαταρκτική δημοσίευση, ενώ η πλήρης έκθεση του Museum of Homelessness αναμένεται στις 14 Οκτωβρίου. Η Mairi Macrae από τη Shelter χαρακτήρισε τα ευρήματα εξαιρετικά οδυνηρά και υποστήριξε ότι, πέρα από ασφαλή έκτακτα καταλύματα και εξειδικευμένη υποστήριξη, χρειάζονται μόνιμες κοινωνικές κατοικίες.
