Bλέποντας ή διαβάζοντας την ομιλία του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, θα μπορούσε να πιστέψει κανείς ότι ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο, με τον καλύτερο δυνατό πρωθυπουργό, κοντολογίς σε μια άλλη χώρα. Γιατί στην Ελλάδα του gov.gr δεν υπάρχει πόνος και στεναγμός, ο ουρανός βρέχει μόνο επιδόματα, αυξήσεις στους μισθούς, φορολογικές απαλλαγές, εδώ υπάρχουν «ισχυρά θεμέλια» και «ανοιχτός ορίζοντας». Και ο ίδιος ο Καπετάνιος Κούλης παραθέτει με μετριοφροσύνη τις ιδιότητες που τον χαρακτηρίζουν: «έμπειρος, αισιόδοξος, έτοιμος, αποφασισμένος όσο ποτέ».
Μαριάννα Τζιαντζή
Ένα «άλμα ευημερίας» μάς περιμένει το 2031 μετά την ολοκλήρωση της τρίτης πρωθυπουργικής θητείας του Μητσοτάκη. Άλμα ναι, αλλά στην άβυσσο του μιλιταρισμού, της Ακροδεξιάς και της κοινωνικής λοβοτομής.
«Ταραγμένο», χαρακτήρισε ο Μητσοτάκης το «διεθνές περιβάλλον». Δεν εννοεί τη ανατριχιαστική αλλά αναμενόμενη άνοδο της Ακροδεξιάς στη Γερμανία (εξάλλου η ομιλία έγινε πριν από τις εκλογές στη Ρηνανία-Άνχαλτ). Η κυβέρνησή του ακολουθεί πιστά τις πιο επιθετικές, τις πιο πολεμοχαρείς και επικίνδυνες πολιτικές που κυριαρχούν στο διεθνές περιβάλλον. Αυτό συνέβη με τον επίσημο ισχυρισμό της Γερμανίας περί ανεύρεσης ενός ρωσικής κατασκευής ντρόουν στο αεροδρόμιο της Λειψίας στις αρχές Αυγούστου. Έναν ισχυρισμό που έσπευσε να τον υιοθετήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και άλλοι ηγέτες, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός νέο-ψυχροπολεμικού κλίματος σε όλη την Ευρώπη. Και το κύριο ερώτημα δεν είναι η έλλειψη στοιχείων που να επιβεβαιώνουν τα περί ρωσικής εμπλοκής, αλλά το «ποιος ωφελείται;» Μάλλον δεν ωφελείται ο Πούτιν όταν εμφανίζεται σαν επίδοξος εισβολέας. Ωφελούνται οι πολεμικές βιομηχανίες που θησαυρίζουν εν ονόματι του ReArm Europe, ωφελείται ο πολεμικός καπιταλισμός καθώς καλλιεργείται ένα κλίμα φόβου για μια φονική σύρραξη – και ειδικά στην Ελλάδα με την επίκληση του διπλού κινδύνου: εξ Ανατολών και εκ Βορρά. Ωφελείται ο εθνικισμός, ένα από τα λίκνα του φασισμού.
Δύο φορές γυάλιζε όλο καμάρι του μάτι του Κυριάκου στη διάρκεια της ομιλίας του. Πρώτον, όταν μιλούσε για τη θριαμβευτική επέλαση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και το τέλος της εποχής των φοιτητικών καταλήψεων («ούτε μία κατάληψη δεν υπάρχει στην Ελλάδα σήμερα!») και δεύτερον, όταν αναφερόταν στους θηριώδεις πολεμικούς εξοπλισμούς (τι Rafale, τι Belharra, τι F35, τι ισραηλινής προέλευσης Ασπίδα του Αχιλλέα).
Μέχρι και τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα μειώθηκαν επί κυβέρνησης ΝΔ, όπως θριαμβευτικά δήλωσε. Για τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα (ή εργοδοτικά εγκλήματα), που επί των ημερών του αυξήθηκαν θεαματικά, ούτε κουβέντα. Καταργήθηκαν οι «ουρές της ντροπής» για την παραλαβή φαρμάκων για καρκινοπαθείς, ανέφερε, όμως στους τριτοκοσμικούς διαδρόμους των δημόσιων νοσοκομείων πυκνώνουν οι ουρές των ράντζων. Ουρές της ντροπής και της ξεφτίλας.
Κούφια λόγια ν’ αγαπιόμαστε: «ισχυρά θεμέλια», «ανοιχτός ορίζοντας», «συνολικό όραμα εθνικής προοπτικής». Και προς επίρρωση των βεβαιοτήτων του, ολίγος Μητροπάνος και ολίγος Διονύσιος Σολωμός.
Ζούμε στην εποχή των κοστολογήσεων. Όμως τα πιο όμορφα, τα πιο πολύτιμα πράγματα είναι τα ακοστολόγητα, όσα κάνουμε (ή κάναμε) χωρίς να υπολογίζουμε το ατομικό όφελος
Μόνο μια Μαντάμ Σουσού θα χαρακτήριζε πενταροδεκάρες τα 400 ευρώ που θα λάβουν τον Νοέμβρη οι συνταξιούχοι και τον χριστουγεννιάτικο μπουναμά των 500 ευρώ για τους δημόσιους υπαλλήλους, που εξήγγειλε ο Μητσοτάκης. Για έναν φτωχό, ακόμα και τα λίγα ευρώ είναι κάτι παραπάνω από το μηδέν. Όμως αυτά που τάχα επιστρέφονται είναι ένα ελάχιστο ποσοστό των όσων έχουν ληστέψει από την κοινωνία οι μνημονιακές κυβερνήσεις και η σημερινή κυβέρνηση.
Το υπέρτατο επιχείρημα του Μητσοτάκη είναι ότι όλες οι παροχές του είναι κοστολογημένες σε αντίθεση με εκείνες που τάζουν οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Γιατί, όπως πρόσφατα επισήμανε ένας αγαπητός σύντροφος, ζούμε στην εποχή των κοστολογήσεων. Πόσο κοστολογούνται οι σπουδές ενός παιδιού; Πόσο κοστολογείται η συμμετοχή στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, σε μια απεργία λόγου χάρη; Πόσο κοστολογείται ένας γάμος, ένα γλέντι; Τι ξοδεύουμε, τι κερδίζουμε; Πόσο κοστολογείται η απόκτηση ενός παιδιού ή ενός δεύτερου παιδιού; Πόσο κοστολογείται ο ενταφιασμός σε ένα νεκροταφείο και πόσο η αποτέφρωση; Τρία και κάτι δισεκατομμυριάκια κοστολογείται η Ασπίδα του Αχιλλέα, όμως το αποτρεπτικό της όφελος θα είναι ανυπολόγιστο, μας λένε.
Όμως τα πιο όμορφα, τα πιο πολύτιμα πράγματα στη ζωή είναι τα ακοστολόγητα, αυτά που κάνουμε (ή κάποτε κάναμε) χωρίς να υπολογίζουμε το ατομικό όφελος. Είναι τα ποιήματα που γράφτηκαν είτε στο χαρτί είτε στους δρόμους, είναι τα περήφανα όχι των εκπαιδευτικών στην ύπουλη αξιολόγηση, είναι τα ξενύχτια των εξεγερμένων αγροτών πλάι στα ακινητοποιημένα τρακτέρ τους, είναι οι διαδηλώσεις, οι καταλήψεις, είναι οι σημαίες της Παλαιστίνης που ανεμίζουν στα ελληνικά χώματα, είναι οι αγώνες που ακόμα κι αν δεν κερδήθηκαν πότισαν το δέντρο της ελευθερίας.
Ένα «άλμα ευημερίας» μάς περιμένει μετά την ολοκλήρωση της τρίτης πρωθυπουργικής θητείας του Μητσοτάκη, δηλαδή το 2031, όπως ο ίδιος δήλωσε στη Θεσσαλονίκη. Άλμα ναι, αλλά στην άβυσσο του μιλιταρισμού, της Ακροδεξιάς και της κοινωνικής λοβοτομής.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ που κυκλοφόρησε 5-6 Σεπτεμβρίου
