Η ταχεία θέρμανση των πολικών ωκεανών μειώνει τους θαλάσσιους πάγους, εκθέτει ακτές και υποδομές στη διάβρωση και απειλεί είδη όπως οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Copernicus Marine.
Οι ωκεανοί στους πόλους θερμαίνονται ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, με επιπτώσεις στις ακτές και στα είδη που εξαρτώνται από τους θαλάσσιους πάγους. Τα στοιχεία περιλαμβάνονται στη 10η ετήσια έκθεση της ευρωπαϊκής υπηρεσίας Copernicus Marine για την κατάσταση των ωκεανών.
Στην Αρκτική, η επιφανειακή θερμοκρασία του Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού αυξήθηκε κατά 4,2 βαθμούς Κελσίου από το 1982 έως το 2024, δηλαδή περίπου έναν βαθμό ανά δεκαετία. Για τους ωκεανούς παγκοσμίως, η αντίστοιχη αύξηση την ίδια περίοδο ήταν 0,12 βαθμός ανά δεκαετία. Στη Θάλασσα του Κάρα, η άνοδος έφτασε τους 6,7 βαθμούς μέσα σε 40 χρόνια.
Υποχώρηση των πάγων και διάβρωση των ακτών
Η αύξηση της θερμοκρασίας έχει συνδεθεί με τη μείωση του αρκτικού θαλάσσιου παγοκαλύμματος, η έκταση του οποίου περιορίστηκε κατά 17% σε διάστημα 42 ετών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, οι πάγοι χάνουν περίπου 490.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα ανά δεκαετία.
Η υποχώρηση των θαλάσσιων πάγων, μαζί με την τήξη των μόνιμα παγωμένων εδαφών στην ξηρά, αφήνει τις ακτές περισσότερο εκτεθειμένες στα κύματα και στη διάβρωση. Η ωκεανολόγος Καρίνα φον Σουκμάν, από τον οργανισμό Mercator Ocean International, ανέφερε ότι περίπου το 60% των παράκτιων υποδομών της Αρκτικής είναι ήδη ευάλωτο στη διάβρωση και στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Πιέσεις στους πληθυσμούς των πιγκουίνων
Στην Ανταρκτική, η συρρίκνωση του θαλάσσιου πάγου απειλεί τους πιγκουίνους. Η υποχώρηση του παγοκαλύμματος σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα το 2022 συνέπεσε με εκτεταμένες αποτυχίες αναπαραγωγής. Όταν οι νεοσσοί πέφτουν στο παγωμένο νερό πριν είναι έτοιμοι, κινδυνεύουν να πνιγούν ή να πεθάνουν από το κρύο.
Με βάση τα προγνωστικά μοντέλα, πάνω από το 90% των αποικιών των αυτοκρατορικών πιγκουίνων ενδέχεται να έχουν εξαφανιστεί έως το 2100, εφόσον συνεχιστεί ο σημερινός ρυθμός απώλειας των θαλάσσιων πάγων.
Η έκθεση καταγράφει επίσης αλλαγές σε άλλες θαλάσσιες περιοχές, όπως θαλάσσιους καύσωνες στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα, οξίνιση των υδάτων και λεύκανση κοραλλιών.
