Η υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού της ΕΛΑΣ και Συντονίστρια του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΙΝΑΤ υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση προβάλλει θετικούς δείκτες χωρίς το κοινωνικό και ευρωπαϊκό πλαίσιο που, κατά την ίδια, είναι απαραίτητο για την αξιολόγησή τους.
Η Φωτονιάτα ασκεί κριτική στην επικοινωνιακή στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προβάλλουν οικονομικούς δείκτες με τρόπο που δημιουργεί εικόνα γενικευμένης ευημερίας. Κατά την ίδια, το ζήτημα δεν είναι ότι οι θετικοί δείκτες είναι κατ’ ανάγκη λανθασμένοι, αλλά ότι παρουσιάζονται χωρίς το ευρύτερο πλαίσιο.
Ως παράδειγμα αναφέρει την κατοικία. Σημειώνει ότι ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης επικαλέστηκε αύξηση 83% στις αγοραπωλησίες ακινήτων, ενώ, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat που παραθέτει, το 26,4% των πολιτών στην Ελλάδα επιβαρύνεται υπέρμετρα από το κόστος στέγασης, έναντι 7,7% στην ΕΕ. Η Φωτονιάτα υποστηρίζει ότι η αύξηση των συναλλαγών δεν αποδεικνύει από μόνη της πως περισσότερες οικογένειες απέκτησαν κατοικία.
Για την οικονομική ανάπτυξη, αντιπαραβάλλει την αύξηση κατά 15,8% του πραγματικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ από το 2019, την οποία προβάλλει ο πρωθυπουργός, με τη θέση της Ελλάδας στο 68,4% του μέσου όρου της ΕΕ σε όρους αγοραστικής δύναμης, σύμφωνα με τη Eurostat. Η ίδια επισημαίνει ότι η οικονομική μεγέθυνση δεν αναιρεί την απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Στο σκέλος των εισοδημάτων, αναφέρει ότι ο κ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για σχεδόν 10 δισ. ευρώ περισσότερα δηλωθέντα εισοδήματα το 2024. Κατά τα στοιχεία που παραθέτει η Φωτονιάτα, τα εισοδήματα από κεφάλαιο αυξήθηκαν κατά 23,9%, ενώ οι μισθοί και οι συντάξεις κατά 8,4%. Επικαλείται επίσης στοιχεία της ΑΑΔΕ, σύμφωνα με τα οποία το 52,1% των φορολογουμένων εμφανίζει ατομικό φορολογητέο εισόδημα έως 10.000 ευρώ ετησίως.
Η Φωτονιάτα χαρακτηρίζει θεσμικό πρόβλημα την επιλεκτική χρήση επίσημων στατιστικών από την ανώτατη πολιτική εξουσία και υποστηρίζει ότι μπορεί να επηρεαστεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική και στους θεσμούς. Καταλήγει ότι η συζήτηση πρέπει να εστιάσει στο ποιοι ωφελούνται από την ανάπτυξη και στις επιπτώσεις της για μισθούς, στέγη, δημόσιες υπηρεσίες και διανομή του πλούτου.
