Ο Χάρης Τσιόκας υποστηρίζει ότι οι εκλογικές εξελίξεις στις ΗΠΑ και σε άλλες περιοχές αναδεικνύουν την ανάγκη για προγραμματική σύγκλιση στον προοδευτικό χώρο και μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Ο Χάρης Τσιόκας υποστηρίζει ότι οι αλλαγές στη σχέση πολιτικής και κοινωνίας που, κατά την εκτίμησή του, αποτυπώθηκαν στις αμερικανικές εκλογές και σε αναμετρήσεις στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο καθιστούν αναγκαία τη διαμόρφωση μιας εναλλακτικής κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Για την Ελλάδα, επικαλείται δημοσκοπικά ευρήματα που, όπως αναφέρει, καταγράφουν αυξανόμενη αποδοκιμασία της κυβέρνησης της ΝΔ, χωρίς να διακρίνεται ακόμη αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική προοπτική. Συνδέει την αποχή και την τιμωρητική ψήφο με την αναζήτηση διαφορετικής πολιτικής, η οποία θα συνοδεύεται από συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Ο ίδιος ασκεί κριτική στα κόμματα του προοδευτικού χώρου, υποστηρίζοντας ότι συχνά περιορίζονται στην αντιπολιτευτική καταγγελία και δεν παρουσιάζουν ένα πειστικό εναλλακτικό σχέδιο. Παράλληλα, απορρίπτει ως ανεπαρκή τα σενάρια μεταβατικών κυβερνήσεων ή κυβερνήσεων ειδικού σκοπού, ακόμη και με συμμετοχή της ΝΔ, καθώς θεωρεί ότι δεν απαντούν στο αίτημα για αλλαγή πολιτικής.
Πρόγραμμα και σύγκλιση πριν από τις εκλογές
Στην ανάλυσή του, ο Τσιόκας αποδίδει τις εκλογικές αντιδράσεις και τις κινητοποιήσεις στην Ευρώπη σε αιτήματα για δικαιότερους κανόνες, ισότιμη πρόσβαση σε παραγωγικά, τεχνολογικά και χρηματοδοτικά μέσα και προστασία των κοινών αγαθών. Συνδέει τις κοινωνικές πιέσεις με την αύξηση του κόστους ζωής και την άνιση αξιοποίηση της τεχνολογίας.
Ως προϋποθέσεις για πολιτική αλλαγή θέτει μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία χωρίς τη ΝΔ και ένα εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας. Κατά τον ίδιο, κανένα κόμμα δεν μπορεί να πετύχει μόνο του αυτόν τον στόχο.
Ο Τσιόκας σημειώνει ότι οι προοδευτικοί πολιτικοί φορείς μπορούν να διατηρούν την αυτονομία τους, αλλά υποστηρίζει πως αυτή δεν πρέπει να εμποδίζει την κοινή προοπτική. Προτείνει να προηγηθούν των εκλογών η προγραμματική σύγκλιση και η ανάδειξη συνεργασιών, ώστε να διευκολυνθεί η συγκρότηση πλειοψηφίας και να μην κυριαρχήσει εκλογικά η ΝΔ μέσω του μπόνους εδρών.
Καταλήγει ότι το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αποχώρηση μιας κυβέρνησης, αλλά η διαμόρφωση μιας διαφορετικής πολιτικής πρότασης με δυνατότητα διακυβέρνησης και εκπροσώπησης της κοινωνικής πλειοψηφίας.
