Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα σχολίασε το δημοσίευμα της Wall Street Journal για φερόμενες απειλές της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, τονίζοντας τη σημασία των ενεργειακών συνεργασιών και του Κάθετου Διαδρόμου.
Τη σημασία της ενεργειακής συνεργασίας Ελλάδας και ΗΠΑ υπογράμμισε ο πρώην Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ, σε ανάρτησή του στο Χ, με αφορμή δημοσίευμα της Wall Street Journal για φερόμενες δηλώσεις της νυν πρέσβειρας των ΗΠΑ, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Γκίλφοϊλ φέρεται να είπε σε Έλληνα υπουργό ότι οι ΗΠΑ μπορούν να προκαλέσουν την πτώση οποιασδήποτε κυβέρνησης, ακόμη και της ελληνικής. Ο υπουργός Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, φέρεται να απάντησε ότι μια κυβέρνηση που έχει εκλεγεί από τον λαό δεν μπορεί να αντικατασταθεί από τις ΗΠΑ.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης διέψευσε ότι τέθηκε ζήτημα απειλής της ελληνικής κυβέρνησης, προσθέτοντας ότι κάτι τέτοιο δεν θα γινόταν ανεκτό. Το δημοσίευμα προκάλεσε επίσης αντιδράσεις από κόμματα της αντιπολίτευσης.
Οι αναφορές στην ενεργειακή συνεργασία
Ο Πάιατ σημείωσε ότι, κατά την άποψή του, η στενότερη συνεργασία των δύο χωρών έχει αποφέρει οφέλη σε τομείς όπως το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), η απολιγνιτοποίηση, η αποθήκευση ενέργειας σε μπαταρίες και οι περιφερειακές διασυνδέσεις. Χαρακτήρισε επίσης τον Κάθετο Διάδρομο Φυσικού Αερίου έργο με στρατηγική και οικονομική λογική.
Στην ανάρτησή του αναφέρθηκε ακόμη στα πλωτά τερματικά αποθήκευσης και επαναεριοποίησης LNG (FSRU) στην Ελλάδα και στον Great Sea Interconnector, υποστηρίζοντας ότι συμβάλλουν στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Συνέδεσε τη σημασία των υποδομών με την ευρωπαϊκή σταδιακή κατάργηση του ρωσικού φυσικού αερίου μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Ο πρώην πρέσβης υποστήριξε ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις Τραμπ και Μπάιντεν προχώρησαν σε κινήσεις για την αναβάθμιση της διμερούς σχέσης και την προσέλκυση αμερικανικών εταιρειών, χωρίς, όπως ανέφερε, να κατευθύνουν έργα προς συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Πρόσθεσε ότι η Ουάσιγκτον, οι Βρυξέλλες και η Αθήνα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις γεωπολιτικές και μακροπρόθεσμες οικονομικές παραμέτρους όταν επιλέγουν έργα και συμμετέχοντες.
