Έρευνα σε σχεδόν 7.200 πιλότους ευρωπαϊκών αεροπορικών εταιρειών καταγράφει συχνά επεισόδια μικροΰπνου και πτήσεις που πραγματοποιούνται παρά την κόπωση.
Περίπου τρεις στους τέσσερις πιλότους που συμμετείχαν σε έρευνα της European Cockpit Association (ECA) δήλωσαν ότι αποκοιμήθηκαν για λίγο μέσα στο πιλοτήριο κατά τη διάρκεια πτήσης τις τέσσερις εβδομάδες πριν από την έρευνα. Η καταγραφή, που έγινε τον Αύγουστο και συγκέντρωσε απαντήσεις από σχεδόν 7.200 κυβερνήτες και συγκυβερνήτες, αφορά τις εμπειρίες των ίδιων των πιλότων.
Ο μικροΰπνος είναι ακούσιο, σύντομο επεισόδιο ύπνου, το οποίο μπορεί να διαρκέσει από λίγα δευτερόλεπτα και να γίνει αντιληπτό από το άτομο αφού έχει ήδη συμβεί. Περισσότεροι από ένας στους τρεις ερωτηθέντες ανέφεραν επίσης ότι δεν ξεκουράζονται αρκετά ώστε να αποφεύγεται η συσσώρευση κόπωσης.
Πτήσεις παρά την εξάντληση
Το 24% είπε ότι συνήθως συνεχίζει να πετά αντί να δηλώσει ακατάλληλο για εργασία λόγω κόπωσης. Ένα επιπλέον 16,8% ανέφερε ότι σε αυτή την περίπτωση επιλέγει να δηλώσει ασθένεια. Συνολικά, οι μισοί συμμετέχοντες δήλωσαν ότι το τρίμηνο πριν από την έρευνα πραγματοποίησαν τουλάχιστον μία πτήση ενώ πίστευαν πως θα έπρεπε να είχαν αναφέρει ότι δεν μπορούσαν να εργαστούν.
Μόλις ένας στους τρεις δήλωσε ότι συνήθως αναφέρει επίσημα πως δεν είναι σε θέση να πετάξει όταν είναι υπερβολικά κουρασμένος. Σχεδόν οι μισοί φοβούνται αρνητικές συνέπειες από τη διοίκηση της εταιρείας τους αν αναφέρουν εξάντληση, ενώ μόλις το 11,9% είπε ότι εμπιστεύεται το σύστημα αναφοράς περιστατικών κόπωσης της εταιρείας του.
Η κόπωση μπορεί να συνδέεται με πολύωρες βάρδιες, ανεπαρκή ανάπαυση, ακανόνιστα ωράρια και μετακινήσεις μεταξύ ζωνών ώρας. Μπορεί επίσης να επηρεάσει την κρίση, την ταχύτητα αντίδρασης και την εγρήγορση των πιλότων. Οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί αεροπορικής ασφάλειας προβλέπουν ότι οι εταιρείες πρέπει να διαθέτουν συστήματα εντοπισμού, παρακολούθησης και διαχείρισης της κόπωσης των πληρωμάτων.
Διαφορές μεταξύ χωρών και εταιρειών
Τα υψηλότερα ποσοστά αναφοράς μικροΰπνου καταγράφηκαν σε πιλότους εταιρειών με έδρα την Ιρλανδία και τη Μάλτα. Συχνότερα δήλωσαν ότι συνεχίζουν να πετούν παρά την υπερβολική κόπωση οι πιλότοι στην Ισπανία, την Ιρλανδία και τη Γαλλία. Στην Ισπανία το ποσοστό ήταν περίπου δύο στους πέντε, ενώ στην Ιρλανδία και τη Γαλλία περίπου ένας στους τρεις. Για πιλότους εταιρειών με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν περίπου ένας στους δέκα.
Ο Ian Holder, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας συμβούλων αεροπορικής ασφάλειας Baines Simmons, ανέφερε ότι τα αποτελέσματα δείχνουν επίμονες διαφορές στην αντιμετώπιση του κινδύνου κόπωσης από εταιρείες και εθνικές αρχές. Τόνισε ότι η έρευνα καταγράφει τις προσωπικές εμπειρίες των πιλότων και δεν μετρά άμεσα τις επιπτώσεις στην ασφάλεια των πτήσεων. Κατά τον ίδιο, η επανάληψη παρόμοιων αποτελεσμάτων επί τρία χρόνια υποδεικνύει ζητήματα που χρειάζονται αντιμετώπιση. Ως παραδείγματα καλύτερης κουλτούρας αναφοράς ανέφερε τη Φινλανδία και την Ολλανδία.
Πιλότοι εταιρειών με έδρα την Ιρλανδία και τη Μάλτα ανέφεραν συχνότερα φόβο αντιποίνων από τη διοίκηση και χαμηλότερη εμπιστοσύνη στους μηχανισμούς αναφοράς. Σε εταιρείες χαμηλού κόστους, το 15,6% των πιλότων θεωρεί ότι ο εργοδότης διαχειρίζεται αποτελεσματικά τους κινδύνους από την κόπωση. Στις εταιρείες ACMI ή wet-lease, που παρέχουν σε άλλες αεροπορικές εταιρείες αεροσκάφη, πλήρωμα, συντήρηση και ασφαλιστική κάλυψη, το ποσοστό ήταν 18,6%.
