▸Ένα ακόμα επαίσχυντο αντεργατικό μέτρο προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και το υπουργείο Δικαιοσύνης, λειτουργώντας απροκάλυπτα ως το μακρύ χέρι της εργοδοσίας.
Με το άρθρο 19 (παράγραφος 1, εδάφιο Β΄) του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης και την… αφασία του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και της συνήθως λαλίστατης Νίκης Κεραμέως, η κυβέρνηση παρεμβαίνει στο πεδίο των εργατικών διαφορών, υποχρεώνοντας το επισπεύδον μέρος (άρα σχεδόν πάντοτε τον εργαζόμενο) σε υποχρεωτική προδικαστική συνεδρία διαμεσολάβησης, για την οποία θα πρέπει να προκαταβάλλει εξ ολοκλήρου τη σχετική δαπάνη, δηλαδή την αποζημίωση του διαμεσολαβητή και τα έξοδα παράστασης των δικηγόρων! Εκεί που του χρωστάνε δηλαδή, να πληρώνει και το βόδι!
Με την αντεργατική αυτή ρύθμιση η κυβέρνηση παραγνωρίζει την εγγενή ανισότητα των μερών στις εργατικές διαφορές, καταπατά την αρχή προστασίας του εργαζόμενου ως αδύναμου μέρους και ουσιαστικά επιβάλλει στις εργατικές διαφορές το δίκαιο του ισχυρού, δηλαδή του εργοδότη.
Η συγκεκριμένη ρύθμιση, εάν περάσει, θα υποχρεώσει τους εργαζόμενους είτε να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη τους διεκδικώντας το αυτονόητο (π.χ. απλήρωτα δεδουλευμένα), είτε σε οδυνηρούς συμβιβασμούς ακόμη και κάτω από τα νόμιμα όρια της προστασίας τους. Από την άλλη, το πρόσθετο οικονομικό βάρος που συνεπάγεται η εν λόγω διαδικασία, θα λειτουργήσει αποτρεπτικά από την συνταγματικά κατοχυρωμένη πρόσβασή τους στη δικαιοσύνη.
Το μαχόμενο ταξικό κίνημα πρέπει να πιέσει ώστε να πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων η εν λόγω ρύθμιση και να διατηρηθεί η εξαίρεση των εργατικών διαφορών από την υποχρεωτική αρχική συνεδρία διαμεσολάβησης που ισχύει μέχρι σήμερα.
