Ανάλυση του Politico υποστηρίζει ότι οι εκλογικές εξελίξεις στη Βραζιλία και το Ισραήλ δείχνουν γιατί η πολιτική πορεία του Ντόναλντ Τραμπ δεν κρίνεται μόνο από τις ενδιάμεσες εκλογές ή μια περίοδο χαμηλής δημοτικότητας.
Η επανεκλογή του Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα στη Βραζιλία και η διατήρηση της πολιτικής επιρροής του Μπενιαμίν Νετανιάχου στο Ισραήλ, παρά την απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του, αποτελούν παραδείγματα ανθεκτικότητας πολιτικών με μακρά παρουσία. Σε ανάλυσή του, το Politico τα συνδέει με τις πιθανότητες του Ντόναλντ Τραμπ να παραμείνει ισχυρός παρά τις δυσκολίες της δεύτερης θητείας του.
Κατά την ανάλυση, οι δύο πολιτικοί έχουν διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, αλλά διατηρούν στενή σχέση με ένα σταθερό τμήμα του εκλογικού σώματος. Η πολιτική τους παρουσία, σύμφωνα με το Politico, έχει επιβιώσει από κρίσεις, δικαστικές περιπέτειες, εκλογικές ήττες και αμφισβήτηση.
Διαφορετικά μηνύματα στις εκστρατείες
Ο Λούλα επικεντρώθηκε σε κοινωνικές και περιφερειακές διαφορές που διατρέχουν την πολιτική του πορεία. Μεταξύ των προτάσεών του ήταν η αύξηση των κοινωνικών παροχών, η δωρεάν χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών τα Σαββατοκύριακα και η μείωση της εβδομαδιαίας εργασίας.
Ο αντίπαλός του, Φλάβιο Μπολσονάρου, έχασε έδαφος τις τελευταίες ημέρες της εκστρατείας μετά από υποτιμητικό σχόλιο για εργατικό ατύχημα που είχε ο Λούλα όταν εργαζόταν ως μεταλλεργάτης. Σύμφωνα με την ανάλυση, αρκετοί ψηφοφόροι εξέλαβαν την αναφορά ως προσβολή προς την εργατική τάξη που ο Λούλα εκπροσωπεί πολιτικά.
Στο Ισραήλ, ο Νετανιάχου επέλεξε μια εκστρατεία με έμφαση στην πόλωση και στην ασφάλεια. Παρουσίασε εικόνα που δημιουργήθηκε με τεχνητή νοημοσύνη και απεικόνιζε πυρηνικό πλήγμα στο Τελ Αβίβ, ενώ κατηγόρησε τους αντιπάλους του ότι είναι υπερβολικά επιεικείς απέναντι στο Ιράν και παρουσίασε τα αραβικά κόμματα ως εσωτερική απειλή. Ισραηλινά και αμερικανικά μέσα μετέδωσαν επίσης ότι είχε πιέσει για νέα πλήγματα κατά του Ιράν πριν από τις εκλογές.
Το κόστος ζωής και η εκστρατεία του Τραμπ
Το Politico εκτιμά ότι η εκστρατεία του Τραμπ εμφανίζεται λιγότερο συνεκτική. Ο Αμερικανός πρόεδρος επέστρεψε στον Λευκό Οίκο το 2025 με υποσχέσεις για περιορισμό του πληθωρισμού και επικρίσεις για τις δαπανηρές στρατιωτικές εμπλοκές στο εξωτερικό. Ωστόσο, η ανάλυση συνδέει επιλογές της δεύτερης θητείας του, όπως τον εμπορικό πόλεμο και την απόπειρα αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν, με αυξημένο κόστος στην υγειονομική περίθαλψη, στα καταναλωτικά αγαθά και στην ενέργεια.
Καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές, το κεντρικό μήνυμα της εκστρατείας του παραμένει, κατά το Politico, ασαφές. Η πρόταση για επιταγές 5.000 δολαρίων σε Αμερικανούς πολίτες, εφόσον οι Ρεπουμπλικανοί διατηρήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου, απορρίφθηκε από στελέχη του κόμματος ως υπερβολικά δαπανηρή. Παράλληλα, ανακοινώθηκαν τοπικές παροχές, όπως χρηματοδότηση για αγωγό στην Αλάσκα και εξαιρέσεις από δασμούς για το Μέιν.
Η σύγκρουση με το Ιράν έχει προκαλέσει ρήγματα και στη βάση MAGA, σύμφωνα με το υλικό της ανάλυσης. Ο Τραμπ έχει κάνει διαφορετικές δηλώσεις για την απειλή και τη διάρκεια του πολέμου, ενώ το υψηλό κόστος των καυσίμων παραμένει ζήτημα για τους ψηφοφόρους.
Το Politico σημειώνει ότι ακόμη και μια μεγάλη ήττα των Ρεπουμπλικανών θα άφηνε στον Τραμπ δύο χρόνια στην προεδρία για να ανασυνταχθεί και να επιχειρήσει να επανασυνδεθεί με τη βάση του. Η ανάλυση καταλήγει ότι η πολιτική επιρροή ενός μακροχρόνιου ηγέτη δεν εξαντλείται αναγκαστικά σε μία ήττα ή σε μια περίοδο χαμηλής δημοτικότητας, καθώς μπορεί να εξακολουθεί να στηρίζεται σε σταθερούς ψηφοφόρους και πολιτικά δίκτυα.
