Υπογράφτηκε στις 31 Αυγούστου η διακρατική συμφωνία Ελλάδας-Ισραήλ για την ανάπτυξη του αντιαεροπορικού θόλου, της επονομαζόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα». Το κόστος θα είναι παραπάνω από 3 δισ. ευρώ και θα συμμετέχουν σε αυτό και 19 ελληνικές εταιρίες.
Η ανακοίνωση της Αντιπολεμικής Δράσης:
Δεν πρόκειται μόνο για ένα ακόμα τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα που προστίθεται στα ήδη δρομολογημένα (4 φρεγάτες Belharra και πρόσφατα 2 φρεγάτες Bergamini κτλ.). Πρόκειται για βάθεμα της «στρατηγικής συμμαχίας» της Ελλάδας με το Ισραήλ, μιας συμμαχίας που κάνει τη χώρα μας συνένοχο με το κράτος-δολοφόνο στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, συνένοχο σε όλους τους πολέμους που αυτό διεξάγει στη Μέση Ανατολή (Λίβανο, Ιράν, Συρία…).
Υποτίθεται ότι ο «σιδερένιος θόλος» θα μας προστατεύει από οποιεσδήποτε επιθέσεις τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση στέλνοντας φρεγάτες, πολεμικά αεροσκάφη και πυραύλους Patriot στο πλευρό των ΗΠΑ-Ισραήλ κάνει τη χώρα και τον ελληνικό λαό στόχο επιθέσεων. Εξάλλου τέτοιοι θόλοι σαν την Ασπίδα του Αχιλλέα έχουν αποδειχτεί τρύπιοι στις μοναρχίες του Αραβικού Κόλπου, στις βάσεις των ΗΠΑ εκεί, καθώς και στο ίδιο το Ισραήλ. Η κυβέρνηση προσπαθεί να μας πείσει ότι οι κίνδυνοι που προκύπτουν από τη συμμετοχή -άμεση και έμμεση- της Ελλάδας στους πολέμους που διεξάγουν Ισραήλ-ΗΠΑ, θα αντιμετωπιστούν με… μεγαλύτερη εμπλοκή και συνεργασία με το Ισραήλ.
Μια ακόμα δικαιολογία που προβάλλεται -όχι μόνο από την κυβέρνηση – είναι ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και γενικότερα η στενή και πολύπλευρη σχέση με το Ισραήλ είναι η αναγκαία απάντηση στην τουρκική επιθετικότητα. Πρώτα απ’ όλα η συμμαχία με το κράτος-δολοφόνο κάνει και την Ελλάδα επιθετική. Το ζεστό χρήμα που θα πάει στο Ισραήλ μαζί με τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και τις ποικίλες οικονομικές διευκολύνσεις υπηρετεί τα επεκτατικά σχέδιά του για τη «Νέα Μέση Ανατολή».
Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός για ΑΟΖ, εμπορικούς, ενεργειακούς δρόμους και κοιτάσματα υδρογοναθράκων στην Ανατ. Μεσόγειο δεν έχει σχέση με τα συμφέροντα των δύο λαών, γίνεται στην πλάτη τους και εναντίον τους. Είναι αστικός ανταγωνισμός για τα κέρδη των κεφαλαίων των δύο χωρών και των πολυεθνικών που εμπλέκονται, τον οποίο πληρώνουν οι δύο λαοί που επωμίζονται το οικονομικό κόστος και σε περίπτωση πολέμου θα κληθούν να πληρώσουν και με αίμα. Η Τουρκία βρίσκεται σε γεωπολιτική αντιπαράθεση με το Ισραήλ για την επιρροή στη Μέση Ανατολή, μια αντιπαράθεση που βέβαια δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση της παλαιστινιακής ανεξαρτησίας που υποτίθεται στηρίζει η Τουρκία. Ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ ρίχνει λάδι στη φωτιά, εντείνει ακόμα παραπάνω τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, μεταφέρει την τουρκοϊσραηλινή διένεξη από τη Δυτική Ασία στο Αιγαίο.
Τη στιγμή που κάθε δημόσια δαπάνη που προορίζεται για κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες πρέπει να «κοστολογείται» και να εναρμονίζεται με τους ασφυκτικούς δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ, τη στιγμή που θεωρείται αδύνατη η επιστροφή της 13ης και 14ης σύνταξης καθώς και των αντίστοιχων μισθών για τους δημοσίους υπαλλήλους, βρίσκονται δισ. ευρώ για εξοπλισμούς. «Λεφτά υπάρχουν» για όπλα από το Ισραήλ, τη Γαλλία, την Ιταλία, τις ΗΠΑ και για το ελληνικό κεφάλαιο που αναλαμβάνει εργολαβίες για οπλικά συστήματα. Δεν υπάρχουν για σχολεία, εκπαιδευτικό προσωπικό, νοσοκομεία και υγειονομικούς, εργατικές κατοικίες και φοιτητικές εστίες.
Οι εργαζόμενοι, ο λαός και η νεολαία δεν έχουν κανένα συμφέρον να πληρώσουν για καμιά «ασπίδα», ούτε για πανάκριβους εξοπλισμούς, κανένα συμφέρον από τη φιλοπόλεμη πολιτική της ΕΕ του Rearm Europe. Η μόνη απάντηση στους κινδύνους που συνεπάγεται η συμμετοχή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ και στις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες, είναι ένα αντιπολεμικό κίνημα που θα προτάσσει τη φιλία και τα συμφέροντα των λαών της περιοχής, που θα αντιτάσσει την αλληλεγγύη τους στο εθνικιστικό μίσος, που θα στηρίζει πρώτα απ’ όλα την παλαιστινιακή υπόθεση.
Καμία συνεργασία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ
Όχι στους εξοπλισμούς, λεφτά για Υγεία, Παιδεία, Κοινωνική Ασφάλιση…
Είμαστε με τους λαούς της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Παλαιστίνης και όχι με το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις.
Όχι στον εθνικισμό, Ναι στη φιλία και στην αλληλεγγύη των λαών.
