▶ Παρατηρούμε μια νέα φάση έντασης της εμπλοκής των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική. Πώς αποτιμάτε την κατάσταση και ποιες είναι οι βασικές προκλήσεις για τα εργατικά και λαϊκά κινήματα;
Μέλος της ΚΕ του Partido Obrero (Αργεντινή), πρώην βουλευτής στο Μπουένος Άιρες, Καθηγητής Ιστορίας
Το στέλεχος του Partido Obrero Γκιγιέρμο Κέιν (Guillermo Kane) που μετείχε στη Διεθνή Αντιπολεμική Συνδιάσκεψη η οποία πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα (22-24 Ιουλίου), εξηγεί τη στρατηγική του κόμματός του, ενόψει και των προεδρικών εκλογών του 2027, που έχει στόχο την ενοποίηση όλων των αγωνιστών και των μαχητικών αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων με βάση την πολιτική πρόταση του FITU (Μέτωπο της Αριστεράς και των Εργατών).
Συνέντευξη στον Χρίστο Κρανάκη
Έτσι ακριβώς έχει η κατάσταση. Ο Τραμπ έχει αναπροσαρμόσει τη στρατηγική του, καθώς συνάντησε σοβαρές δυσκολίες απέναντι στην Κίνα. Όπως έχει πει δημοσίως, με τη νέα Στρατηγική για την Εθνική Ασφάλεια εκσυγχρονίζει το Δόγμα Μονρόε, που έχει καμβά το «Η Αμερική για τους Αμερικανούς», με στόχο την υποταγή της αμερικανικής ηπείρου στους καπιταλιστές των ΗΠΑ. Το επιδιώκει δε και με άσκηση ισχυρής οικονομικής και πολιτικής πίεσης, για να διασφαλίσει ότι οι δεξιοί υποψήφιοι θα επικρατούν στις εκλογές, καθώς και με τον ναυτικό αποκλεισμό και την επιδρομή των κομάντος που απήγαγαν τον Μαδούρο στη Βενεζουέλα, με την ένταση του εμπάργκο κατά της Κούβας και τις πολύπλευρες απειλές κατά του Μεξικού, της Κολομβίας και άλλων χωρών. Συντονίζεται με τις κυβερνήσεις που τον υποστηρίζουν, όπως κάνει με τη στρατιωτική συμμαχία «Ασπίδα για την Αμερική» και το σχέδιο για αλυσίδα εφοδιασμού με πρώτες ύλες Pax Silica. Η προσπάθειά του δεν έχει στεφθεί, ωστόσο, με επιτυχία, καθώς ακόμη και δεξιοί και αστοί ηγέτες, ακόμη και φανατικοί αντικομμουνιστές όπως ο Μιλέι στην Αργεντινή και η Κέικο Φουτζιμόρι στο Περού δεν είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν τις μπίζνες τους με την Κίνα.
▶ Υπάρχει απάντηση απέναντι σε αυτή την κατάσταση;
Οι αντιδράσεις που έχουν υπάρξει είναι πολύ περιορισμένες και γι’ αυτό έχουν μεγάλη ευθύνη οι εθνικιστικές και κεντροαριστερές δυνάμεις που ηγήθηκαν της «ροζ παλίρροιας» των κυβερνήσεων οι οποίες κατέρρευσαν μέσα σε κλίμα μεγάλης απογοήτευσης. Αυτές οι δυνάμεις, που διατηρούν σημαντικές ηγετικές θέσεις σε συνδικάτα και μια σειρά κινήματα, όπως επίσης οι κοινοβουλευτικές αντιπολιτεύσεις και ορισμένες κυβερνήσεις σαν αυτές της Βραζιλίας και του Μεξικού, δεν έχουν σηκώσει ούτε το δαχτυλάκι τους για να αντιμετωπίσουν την επίθεση του Τραμπ. Ο τρόπος, λοιπόν, για να ξεσηκωθούμε απέναντι στις δεξιές κυβερνήσεις δεν είναι στηρίζοντας απαξιωμένες αστικές εναλλακτικές που είναι «λιγότερο κακές». Οφείλουμε να προωθήσουμε την άμεση δράση, όπως έγινε με τον 50ήμερο αποκλεισμό και τις απεργιακές κινητοποιήσεις στη Βολιβία, που απαιτούσαν την απομάκρυνση του δεξιού Ροντρίγκο Πας. Είναι αναγκαίο να δουλέψουμε πάνω σε ανεξάρτητες εργατικές εναλλακτικές, όπως είναι το Αριστερό Μέτωπο FITU στην Αργεντινή, στο οποίο οι δημοσκοπήσεις δίνουν 8-14% ενόψει των προεδρικών εκλογών του επόμενου έτους, κόντρα σε κάθε συνεργασία τόσο με τον Περονισμό όσο και με τον Μιλέι. Και χρειαζόμαστε, αναμφίβολα, διεθνιστική ενότητα στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα που διεξάγεται στην ήπειρό μας, με επίκεντρο τη Βενεζουέλα και την Κούβα.
▶ Μετά από περίπου δυόμισι χρόνια προεδρίας Μιλέι, πώς αποτιμάτε την κατάσταση και τις προοπτικές οικοδόμησης μιας ανεξάρτητης πολιτικής εναλλακτικής από το κίνημα της εργατικής τάξης;
Οι πολιτικές του Μιλέι έχουν προκαλέσει μια ολοκληρωτική οικονομική και κοινωνική καταστροφή. Ο ίδιος βλέπει την επιρροή του στις δημοσκοπήσεις να μειώνεται και βρίσκεται αντιμέτωπος με μεγάλα σκάνδαλα διαφθοράς. Παράλληλα, έχουν υπάρξει πολύ μεγάλοι αγώνες εναντίον του. Εργάτες, όπως στη βιομηχανία κατασκευής ελαστικών Fate των οποίων ηγείται το PO, προχώρησαν σε κατάληψή της επί πέντε μήνες ενάντια στο λουκέτο. Άνεργοι πικετέρος, συνταξιούχοι, γιατροί, πανεπιστημιακοί και δάσκαλοι έκαναν σκληρούς αγώνες.
Ο Περονισμός και άλλες αστικές δυνάμεις προσπάθησαν να τους αποθαρρύνουν και να τους κατευθύνουν σε κοινοβουλευτικές λύσεις. Η ομοσπονδία CGT πρακτικά έχει συμφωνήσει με την ατζέντα του Μιλέι. Η παρουσία του FITU στους αγώνες έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την άνοδό του στις δημοσκοπήσεις. Το κόμμα μας προτείνει (και έχει αρχίσει να οργανώνει σε τοπικό επίπεδο) τη δημιουργία ενιαίων επιτροπών, με στόχο να μετατραπεί αυτή η πολιτική επιρροή σε μια μαχητική δύναμη της εργατικής τάξης ενάντια στην κυβέρνηση. Σήμερα, ωστόσο, αυτά τα δύο δεν έχουν καταφέρει ακόμη να συναντηθούν.
▶ Ποια είναι, λοιπόν, η στρατηγική του Partido Obrero ενόψει της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης; Πώς σκοπεύετε να συνδέσετε την εκλογική παρέμβαση με την ανάπτυξη των εργατικών και κοινωνικών αγώνων;
«Έξω ο Μιλέι – Γενική Απεργία», είναι το κεντρικό σύνθημα του PO, που παράλληλα προωθεί την ιδέα μιας ανοιχτής Εθνοσυνέλευσης
Το πανόραμα για τις εκλογές που θα διεξαχθούν στο τέλος του 2027 θα διαμορφωθεί από την ταξική πάλη. Εάν ο Μιλέι καταφέρει να νικήσει τους εργάτες, σε μια κατάσταση ένδειας και ανοργανωσιάς, ίσως δημιουργήσει τις συνθήκες για επανεκλογή του, εκμεταλλευόμενος πάλι τον διχασμό και την απαξίωση στο στρατόπεδο του Περονισμού. Στην περίπτωση, όμως, που η εργατική τάξη βγει στο προσκήνιο, μετατρέποντας την αυξανόμενη οργή σε κινητοποίηση και δράση, η στήριξη που βλέπουμε στις δημοσκοπήσεις ίσως αναδείξει την επαναστατική αριστερά ως την αναδυόμενη δύναμη στην Αργεντινή, απέναντι στα αστικά κόμματα.
Η ενοποίηση των αγωνιστών σε κάθε πόλη και γειτονιά γύρω από το πρόγραμμα του FITU, από τα αιτήματα της εργατικής τάξης, από τα μεταβατικά αντιιμπεριαλιστικά και αντικαπιταλιστικά αιτήματα και μια εργατική κυβέρνηση, είναι το πρώτο κρίσιμο βήμα. Οι ενιαίες δομές σε συγκεκριμένα συνδικάτα και χώρους δουλειάς, σε πανεπιστήμια και σχολεία, είναι ο δρόμος μέσα από τον οποίο μπορούμε να μετατρέψουμε την πολιτική οργάνωση σε εργαλείο του αγώνα και, παράλληλα, να προετοιμάσουμε την εκλογική μας καμπάνια. Εάν το σημερινό FITU θέλει να ηγηθεί σε μαζικό επίπεδο, οφείλει να το κάνει χτίζοντας γέφυρες ανάμεσα σε όλα τα προφανώς διαφορετικά σχέδια. Το σύνθημα που έχει ρίξει το PO, «Έξω ο Μιλέι – Γενική Απεργία», έχει αυτόν ακριβώς το στόχο, να μετατρέψει τον οικονομικό αγώνα σε πολιτικό, κατά της κυβέρνησης. Η δε πρότασή μας για μια ανοιχτή Εθνοσυνέλευση, που θα συγκληθεί από το FITU, έχει στόχο να επιδράσει στις μάζες και να τις προετοιμάσει προς αυτή την κατεύθυνση.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν που κυκλοφόρησε στις 25-26 Ιουλίου 2026
