Συγγενείς θυμάτων και επιζώσες περιέγραψαν στο δικαστήριο την αναζήτηση των οικείων τους και τις συνθήκες διαφυγής από τα βαγόνια.
Με καταθέσεις συγγενών θυμάτων και επιζωσών συνεχίστηκε την Τρίτη 27 Οκτωβρίου, στη Λάρισα, η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών. Ήταν η 45η συνεδρίαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, με παρόντες τους κατηγορουμένους Παύλο Κουζή και Σπυρίδωνα Πατέρα.
Συγγενείς μίλησαν για την ταυτοποίηση και την απώλεια
Η Marina Dos Santos, που έχασε τη μητέρα και τη θεία της, κατέθεσε ότι έμαθε για το δυστύχημα ενώ βρισκόταν στη Γερμανία. Όπως είπε, οι δύο γυναίκες δεν απαντούσαν στα τηλεφωνήματα και η οικογένεια ενημερώθηκε για τον θάνατό τους τρεις ημέρες αργότερα. Περιέγραψε την αβεβαιότητα γύρω από τα λείψανα και την ταφή τους, λέγοντας ότι δεν γνωρίζει τι ακριβώς έθαψε.
Ο Στυλιανός Κουκαριώτης, που έχασε τις δύο αδελφές του, ανέφερε ότι χρειάστηκαν τέσσερις ημέρες μέχρι την ταυτοποίησή τους. Δήλωσε ότι ζητά να τιμωρηθούν οι κατηγορούμενοι σύμφωνα με τον νόμο και την κρίση του δικαστηρίου, καθώς και να ληφθούν μέτρα ώστε να μην επαναληφθεί κάτι αντίστοιχο.
Οι μαρτυρίες επιζωσών για τη διαφυγή
Η Τριανταφυλλιά Κουτσιάλα, επιβάτιδα στο βαγόνι Β2, περιέγραψε τη σύγκρουση, τον τραυματισμό της και την προσπάθεια να βγει από το τρένο. Κατέθεσε ότι άκουγε ανθρώπους να ζητούν βοήθεια και να φωνάζουν πως καίγονται, αλλά δεν μπορούσε να τους προσεγγίσει. Για να απομακρυνθεί από το βαγόνι, είπε, πέταξε τις αποσκευές έξω και χρησιμοποίησε τις βαλίτσες για να κατέβει. Ανέφερε επίσης ότι γύρω στις 11.45 δεν είχε φτάσει ακόμη βοήθεια και ότι αργότερα πυροσβέστες συνέδραμαν τους επιβάτες.
Η Ανθή Βάσσου, που επέβαινε στο βαγόνι 2, κατέθεσε ότι έχασε για λίγο τις αισθήσεις της και ότι, όταν συνήλθε, είδε φλόγες και άκουσε φωνές. Η ίδια και άλλοι επιβάτες σύρθηκαν προς ένα άνοιγμα στο βαγόνι για να διαφύγουν. Σύμφωνα με την κατάθεσή της, κατέβηκαν από ύψος περίπου τριών έως τεσσάρων μέτρων, καθώς ο καπνός και η φωτιά πλησίαζαν.
