Το κυβερνητικό αφήγημα που ακουμπά στο τετράπτυχο «σταθερότητα», «success story», «ρεκόρ επενδύσεων», «αύξηση μισθών», έρχεται να ανατρέψει με ανάρτησή του ο Αλέξης Χαρίτσης (που παρεμπιπτόντως ήταν ο πολιτικός αρχηγός με τη συχνότερη και επιδραστικότερη παρουσία στα κοινοβουλευτικά έδρανα κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού ώς τώρα).
Ειδικότερα, «η κυβέρνηση πανηγυρίζει για διπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης από την Ευρώπη. Κρύβει όμως δύο πολύ βασικά στοιχεία:
α) Οπως επισήμανε ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, η μέση ανάπτυξη της τελευταίας πενταετίας είναι περίπου 1,8% ετησίως. Οσο είχε προβλεφθεί ήδη από το 2018 (στο Debt Sustainability Assessment), όταν μάλιστα τότε δεν υπήρχε καν στον ορίζοντα το Ταμείο Ανάκαμψης. Η περίφημη μάλιστα “ανάπτυξη Μητσοτάκη” είναι μεσοσταθμικά περίπου η ίδια με αυτή της περιόδου 2015-2019, όταν βρισκόμασταν κάτω από τους ασφυκτικούς περιορισμούς των μνημονίων.
β) Οπως έδειξε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι η Ελλάδα θα έχει 2% ανάπτυξη και η Ευρώπη 1% για τα επόμενα χρόνια (εξωπραγματικό σενάριο), θα χρειαστούν 37 (!) ολόκληρα χρόνια για να φτάσουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο».
Οσον αφορά τις επενδύσεις, «η κυβέρνηση πέφτει κάθε χρόνο έξω στις προβλέψεις που η ίδια κάνει», είναι το σχόλιο του προέδρου της Νέας Αριστεράς, καθώς, όπως επιχειρηματολογεί, «ακόμα και οι επενδύσεις που σήμερα προσμετρώνται στο ΑΕΠ, έχουν ημερομηνία λήξης. Γιατί στηρίζονται στην “τεχνητή αναπνοή” των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας». Ομως, προσθέτει, «το 2026 το Ταμείο τελειώνει. Και τότε οι ίδιες οι προβλέψεις της κυβέρνησης για επενδύσεις πέφτουν κατακόρυφα. Για την ακρίβεια κατακρημνίζονται - κάτω από 1%... Ποιοτικά, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Είναι παραγωγικές αυτές οι επενδύσεις; Οχι. Real estate, κατασκευές και χρηματοοικονομικές υπηρεσίες».
Στην παρέμβασή του για τους μισθούς υπογραμμίζει, δε, ότι «σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι είναι κάτω από 1.000 € μεικτά και εκατοντάδες χιλιάδες ζουν με μισθούς μερικής απασχόλησης στα 480 € καθαρά. Το διαθέσιμο εισόδημα είναι στον πάτο της Ευρώπης».
Ενώ ως προς τους φόρους, «το πρόβλημα δεν είναι ότι “πληρώνουμε πολλά”, αλλά ότι πληρώνουν οι λάθος άνθρωποι:
Η Ελλάδα έχει υψηλό συνολικό φορολογικό βάρος (39,8% του ΑΕΠ το 2024), αλλά το σηκώνουν κυρίως η μισθωτή εργασία και η κατανάλωση (ΦΠΑ), ενώ το σύστημα εισπράττει κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ από τα εταιρικά κέρδη - τα υπερπλεονάσματα βγαίνουν από τον μισθό και το σούπερ μάρκετ, όχι από τον μεγάλο πλούτο».
Αλλά και η περίφημη «σύγκλιση» διαψεύδεται από την κοινωνική πραγματικότητα, σημειώνει ο Αλ. Χαρίτσης, καθώς «πάνω από 1 στους 4 σε κίνδυνο φτώχειας/αποκλεισμού, τεράστιες περιφερειακές ανισότητες και παραγωγικοί τομείς σε ασφυξία».
Και στο διά ταύτα, «η κοινωνία δεν αντέχει άλλο αυτή την πολιτική. Είναι αυτονόητο ότι η Νέα Αριστερά λέει ένα μεγάλο “όχι” στον προϋπολογισμό της κυβέρνησης Μητσοτάκη».